deklamatora

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛ.kla.maˈtɔ.ra/
    • Rhymes: -ɔra
    • Syllabification: de‧kla‧ma‧to‧ra

    Noun

    deklamatora m pers

    1. genitive/accusative singular of deklamator