deargaigh

Irish

Etymology 1

From dearg +‎ -igh

Verb

deargaigh (present analytic deargaíonn, future analytic deargóidh, verbal noun deargú, past participle deargaithe)

  1. alternative form of dearg (“to redden”)
Conjugation
Conjugation of deargaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present deargaím deargaíonn tú;
deargaír†
deargaíonn sé, sí deargaímid;
deargaíonn muid
deargaíonn sibh deargaíonn siad;
deargaíd†
a dheargaíonn; a dheargaíos deargaítear
past dheargaigh mé; dheargaíos dheargaigh tú; dheargaís dheargaigh sé, sí dheargaíomar; dheargaigh muid dheargaigh sibh; dheargaíobhair dheargaigh siad; dheargaíodar a dheargaigh deargaíodh
past habitual dheargaínn /
deargaínn‡
dheargaíteá /
deargaíteá‡
dheargaíodh sé, sí /
deargaíodh sé, sí‡
dheargaímis; dheargaíodh muid /
deargaímis‡; deargaíodh muid‡
dheargaíodh sibh /
deargaíodh sibh‡
dheargaídís; dheargaíodh /
deargaídís‡; deargaíodh siad‡
a dheargaíodh dheargaítí /
deargaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future deargóidh mé;
deargód;
deargóchaidh mé†
deargóidh tú;
deargóir†;
deargóchaidh tú†
deargóidh sé, sí;
deargóchaidh sé, sí†
deargóimid;
deargóidh muid;
deargóchaimid†;
deargóchaidh muid†
deargóidh sibh;
deargóchaidh sibh†
deargóidh siad;
deargóid†;
deargóchaidh siad†
a dheargóidh; a dheargós; a dheargóchaidh†; a dheargóchas† deargófar; deargóchar†
conditional dheargóinn; dheargóchainn† /
deargóinn‡; deargóchainn†‡
dheargófá; dheargóchthᆠ/
deargófá‡; deargóchthᆇ
dheargódh sé, sí; dheargóchadh sé, s토/
deargódh sé, sí‡; deargóchadh sé, s톇
dheargóimis; dheargódh muid; dheargóchaimis†; dheargóchadh muid† /
deargóimis‡; deargódh muid‡; deargóchaimis†‡; deargóchadh muid†‡
dheargódh sibh; dheargóchadh sibh† /
deargódh sibh‡; deargóchadh sibh†‡
dheargóidís; dheargódh siad; dheargóchaidís†; dheargóchadh siad† /
deargóidís‡; deargódh siad‡; deargóchaidís†‡; deargóchadh siad†‡
a dheargódh; a dheargóchadh† dheargófaí; dheargóchtha토/
deargófaí‡; deargóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndeargaí mé;
go ndeargaíod†
go ndeargaí tú;
go ndeargaír†
go ndeargaí sé, sí go ndeargaímid;
go ndeargaí muid
go ndeargaí sibh go ndeargaí siad;
go ndeargaíd†
— go ndeargaítear
past dá ndeargaínn dá ndeargaíteá dá ndeargaíodh sé, sí dá ndeargaímis;
dá ndeargaíodh muid
dá ndeargaíodh sibh dá ndeargaídís;
dá ndeargaíodh siad
— dá ndeargaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— deargaím deargaigh deargaíodh sé, sí deargaímis deargaígí;
deargaídh†
deargaídís — deargaítear
past participle deargaithe
verbal noun deargú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

deargaigh

  1. inflection of deargach:
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of deargaigh
radical lenition eclipsis
deargaigh dheargaigh ndeargaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.