dacharz

Polish

Etymology

    From dach + -arz.[1] First attested in 1764.[2]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈda.xaʂ/
    • Rhymes: -axaʂ
    • Syllabification: da‧charz

    Noun

    dacharz m pers

    1. (dated) synonym of dekarz

    Declension

    Declension of dacharz
    singular plural
    nominative dacharz dacharze
    genitive dacharza dacharzy, dacharzów1
    dative dacharzowi dacharzom
    accusative dacharza dacharzy, dacharzów1
    instrumental dacharzem dacharzami
    locative dacharzu dacharzach
    vocative dacharzu dacharze

    1Rare.

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “dacharz”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Michal Abraham Trotz (1764), “dacharz”, in Nowy Dykcyonarz To Iest Mownik Polsko-Niemiecko-Francuski‎[1] (in Polish), Gleditschiana Officina

    Further reading