dúin

See also: duin and dùin

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /d̪ˠuːnʲ/

Noun

dúin m

  1. inflection of dún (“fortress”):
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Verb

dúin (present analytic dúineann, future analytic dúinfidh, verbal noun dúnadh, past participle dúnta)

  1. Cois Fharraige form of dún (“to close, shut”)

Conjugation

Conjugation of dúin (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present dúinim dúineann tú;
dúinir†
dúineann sé, sí dúinimid; dúineann muid dúineann sibh dúineann siad;
dúinid†
a dhúineann; a dhúineas dúintear
past dhúin mé; dhúineas dhúin tú; dhúinis dhúin sé, sí dhúineamar; dhúin muid dhúin sibh; dhúineabhair dhúin siad; dhúineadar a dhúin dúineadh
past habitual dhúininn /
dúininn‡
dhúinteá /
dúinteá‡
dhúineadh sé, sí /
dúineadh sé, sí‡
dhúinimis; dhúineadh muid /
dúinimis‡; dúineadh muid‡
dhúineadh sibh /
dúineadh sibh‡
dhúinidís; dhúineadh siad /
dúinidís‡; dúineadh siad‡
a dhúineadh dhúintí /
dúintí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future dúinfidh mé;
dúinfead
dúinfidh tú;
dúinfir†
dúinfidh sé, sí dúinfimid;
dúinfidh muid
dúinfidh sibh dúinfidh siad;
dúinfid†
a dhúinfidh; a dhúinfeas dúinfear
conditional dhúinfinn /
dúinfinn‡
dhúinfeá /
dúinfeá‡
dhúinfeadh sé, sí /
dúinfeadh sé, sí‡
dhúinfimis; dhúinfeadh muid /
dúinfimis‡; dúinfeadh muid‡
dhúinfeadh sibh /
dúinfeadh sibh‡
dhúinfidís; dhúinfeadh siad /
dúinfidís‡; dúinfeadh siad‡
a dhúinfeadh dhúinfí /
dúinfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndúine mé;
go ndúinead†
go ndúine tú;
go ndúinir†
go ndúine sé, sí go ndúinimid;
go ndúine muid
go ndúine sibh go ndúine siad;
go ndúinid†
— go ndúintear
past dá ndúininn dá ndúinteá dá ndúineadh sé, sí dá ndúinimis;
dá ndúineadh muid
dá ndúineadh sibh dá ndúinidís;
dá ndúineadh siad
— dá ndúintí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— dúinim dúin dúineadh sé, sí dúinimis dúinigí;
dúinidh†
dúinidís — dúintear
past participle dúnta
verbal noun dúnadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of dúin
radical lenition eclipsis
dúin dhúin ndúin

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Old Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈd̪uːnʲ/

Noun

dúin

  1. inflection of dún:
    1. genitive singular (as o-stem)
    2. dative singular (as s-stem)

Mutation

Mutation of dúin
radical lenition nasalization
dúin dúin
pronounced with /ð-/
ndúin

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in Old Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.