dúbail

Irish

Etymology

From Middle English double, from Old French dobler, from Late Latin dūplō, from Latin dūplus.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈd̪ˠuːbˠəlʲ/

Verb

dúbail (present analytic dúblaíonn, future analytic dúblóidh, verbal noun dúbailt, past participle dúbailte) (transitive)

  1. to double
  2. to duplicate
  3. to fold in two

Conjugation

Conjugation of dúbail (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present dúblaím dúblaíonn tú;
dúblaír†
dúblaíonn sé, sí dúblaímid;
dúblaíonn muid
dúblaíonn sibh dúblaíonn siad;
dúblaíd†
a dhúblaíonn; a dhúblaíos dúblaítear
past dhúbail mé; dhúblaíos dhúbail tú; dhúblaís dhúbail sé, sí dhúblaíomar; dhúbail muid dhúbail sibh; dhúblaíobhair dhúbail siad; dhúblaíodar a dhúbail dúblaíodh
past habitual dhúblaínn /
dúblaínn‡
dhúblaíteá /
dúblaíteá‡
dhúblaíodh sé, sí /
dúblaíodh sé, sí‡
dhúblaímis; dhúblaíodh muid /
dúblaímis‡; dúblaíodh muid‡
dhúblaíodh sibh /
dúblaíodh sibh‡
dhúblaídís; dhúblaíodh /
dúblaídís‡; dúblaíodh siad‡
a dhúblaíodh dhúblaítí /
dúblaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future dúblóidh mé;
dúblód;
dúblóchaidh mé†
dúblóidh tú;
dúblóir†;
dúblóchaidh tú†
dúblóidh sé, sí;
dúblóchaidh sé, sí†
dúblóimid;
dúblóidh muid;
dúblóchaimid†;
dúblóchaidh muid†
dúblóidh sibh;
dúblóchaidh sibh†
dúblóidh siad;
dúblóid†;
dúblóchaidh siad†
a dhúblóidh; a dhúblós; a dhúblóchaidh†; a dhúblóchas† dúblófar; dúblóchar†
conditional dhúblóinn; dhúblóchainn† /
dúblóinn‡; dúblóchainn†‡
dhúblófá; dhúblóchthᆠ/
dúblófá‡; dúblóchthᆇ
dhúblódh sé, sí; dhúblóchadh sé, s토/
dúblódh sé, sí‡; dúblóchadh sé, s톇
dhúblóimis; dhúblódh muid; dhúblóchaimis†; dhúblóchadh muid† /
dúblóimis‡; dúblódh muid‡; dúblóchaimis†‡; dúblóchadh muid†‡
dhúblódh sibh; dhúblóchadh sibh† /
dúblódh sibh‡; dúblóchadh sibh†‡
dhúblóidís; dhúblódh siad; dhúblóchaidís†; dhúblóchadh siad† /
dúblóidís‡; dúblódh siad‡; dúblóchaidís†‡; dúblóchadh siad†‡
a dhúblódh; a dhúblóchadh† dhúblófaí; dhúblóchtha토/
dúblófaí‡; dúblóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndúblaí mé;
go ndúblaíod†
go ndúblaí tú;
go ndúblaír†
go ndúblaí sé, sí go ndúblaímid;
go ndúblaí muid
go ndúblaí sibh go ndúblaí siad;
go ndúblaíd†
— go ndúblaítear
past dá ndúblaínn dá ndúblaíteá dá ndúblaíodh sé, sí dá ndúblaímis;
dá ndúblaíodh muid
dá ndúblaíodh sibh dá ndúblaídís;
dá ndúblaíodh siad
— dá ndúblaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— dúblaím dúbail dúblaíodh sé, sí dúblaímis dúblaígí;
dúblaídh†
dúblaídís — dúblaítear
past participle dúbailte
verbal noun dúbailt

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Mutation

Mutated forms of dúbail
radical lenition eclipsis
dúbail dhúbail ndúbail

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading