díochlaon
Irish
Verb
díochlaon (present analytic díochlaonann, future analytic díochlaonfaidh, verbal noun díochlaonadh, past participle díochlaonta)
- (grammar) to decline (put a noun through the process of declension)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | díochlaonaim | díochlaonann tú; díochlaonair† |
díochlaonann sé, sí | díochlaonaimid; díochlaonann muid | díochlaonann sibh | díochlaonann siad; díochlaonaid† |
a dhíochlaonann; a dhíochlaonas | díochlaontar |
| past | dhíochlaon mé; dhíochlaonas | dhíochlaon tú; dhíochlaonais | dhíochlaon sé, sí | dhíochlaonamar; dhíochlaon muid | dhíochlaon sibh; dhíochlaonabhair | dhíochlaon siad; dhíochlaonadar | a dhíochlaon | díochlaonadh |
| past habitual | dhíochlaonainn / díochlaonainn‡ |
dhíochlaontá / díochlaontᇠ|
dhíochlaonadh sé, sí / díochlaonadh sé, sí‡ |
dhíochlaonaimis; dhíochlaonadh muid / díochlaonadh muid‡ |
dhíochlaonadh sibh / díochlaonadh sibh‡ |
dhíochlaonaidís; dhíochlaonadh siad / díochlaonaidís‡; díochlaonadh siad‡ |
a dhíochlaonadh | dhíochlaontaí / díochlaontaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | díochlaonfaidh mé; díochlaonfad |
díochlaonfaidh tú; díochlaonfair† |
díochlaonfaidh sé, sí | díochlaonfaimid; díochlaonfaidh muid |
díochlaonfaidh sibh | díochlaonfaidh siad; díochlaonfaid† |
a dhíochlaonfaidh; a dhíochlaonfas | díochlaonfar |
| conditional | dhíochlaonfainn / díochlaonfainn‡ |
dhíochlaonfá / díochlaonfᇠ|
dhíochlaonfadh sé, sí / díochlaonfadh sé, sí‡ |
dhíochlaonfaimis; dhíochlaonfadh muid / díochlaonfaimis‡; díochlaonfadh muid‡ |
dhíochlaonfadh sibh / díochlaonfadh sibh‡ |
dhíochlaonfaidís; dhíochlaonfadh siad / díochlaonfaidís‡; díochlaonfadh siad‡ |
a dhíochlaonfadh | dhíochlaonfaí / díochlaonfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go ndíochlaona mé; go ndíochlaonad† |
go ndíochlaona tú; go ndíochlaonair† |
go ndíochlaona sé, sí | go ndíochlaonaimid; go ndíochlaona muid |
go ndíochlaona sibh | go ndíochlaona siad; go ndíochlaonaid† |
— | go ndíochlaontar |
| past | dá ndíochlaonainn | dá ndíochlaontá | dá ndíochlaonadh sé, sí | dá ndíochlaonaimis; dá ndíochlaonadh muid |
dá ndíochlaonadh sibh | dá ndíochlaonaidís; dá ndíochlaonadh siad |
— | dá ndíochlaontaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | díochlaonaim | díochlaon | díochlaonadh sé, sí | díochlaonaimis | díochlaonaigí; díochlaonaidh† |
díochlaonaidís | — | díochlaontar |
| past participle | díochlaonta | |||||||
| verbal noun | díochlaon | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| díochlaon | dhíochlaon | ndíochlaon |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “díochlaon”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “díochlaon”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “díochlaon”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026