díbharraigh

Irish

Etymology

dí- (“de-, dis-”) +‎ barra (“bar”) +‎ -igh

Verb

díbharraigh (present analytic díbharraíonn, future analytic díbharróidh, verbal noun díbharrú, past participle díbharraithe)

  1. (law) to disbar

Conjugation

Conjugation of díbharraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present díbharraím díbharraíonn tú;
díbharraír†
díbharraíonn sé, sí díbharraímid;
díbharraíonn muid
díbharraíonn sibh díbharraíonn siad;
díbharraíd†
a dhíbharraíonn; a dhíbharraíos díbharraítear
past dhíbharraigh mé; dhíbharraíos dhíbharraigh tú; dhíbharraís dhíbharraigh sé, sí dhíbharraíomar; dhíbharraigh muid dhíbharraigh sibh; dhíbharraíobhair dhíbharraigh siad; dhíbharraíodar a dhíbharraigh díbharraíodh
past habitual dhíbharraínn /
díbharraínn‡
dhíbharraíteá /
díbharraíteá‡
dhíbharraíodh sé, sí /
díbharraíodh sé, sí‡
dhíbharraímis; dhíbharraíodh muid /
díbharraímis‡; díbharraíodh muid‡
dhíbharraíodh sibh /
díbharraíodh sibh‡
dhíbharraídís; dhíbharraíodh /
díbharraídís‡; díbharraíodh siad‡
a dhíbharraíodh dhíbharraítí /
díbharraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future díbharróidh mé;
díbharród;
díbharróchaidh mé†
díbharróidh tú;
díbharróir†;
díbharróchaidh tú†
díbharróidh sé, sí;
díbharróchaidh sé, sí†
díbharróimid;
díbharróidh muid;
díbharróchaimid†;
díbharróchaidh muid†
díbharróidh sibh;
díbharróchaidh sibh†
díbharróidh siad;
díbharróid†;
díbharróchaidh siad†
a dhíbharróidh; a dhíbharrós; a dhíbharróchaidh†; a dhíbharróchas† díbharrófar; díbharróchar†
conditional dhíbharróinn; dhíbharróchainn† /
díbharróinn‡; díbharróchainn†‡
dhíbharrófá; dhíbharróchthᆠ/
díbharrófá‡; díbharróchthᆇ
dhíbharródh sé, sí; dhíbharróchadh sé, s토/
díbharródh sé, sí‡; díbharróchadh sé, s톇
dhíbharróimis; dhíbharródh muid; dhíbharróchaimis†; dhíbharróchadh muid† /
díbharróimis‡; díbharródh muid‡; díbharróchaimis†‡; díbharróchadh muid†‡
dhíbharródh sibh; dhíbharróchadh sibh† /
díbharródh sibh‡; díbharróchadh sibh†‡
dhíbharróidís; dhíbharródh siad; dhíbharróchaidís†; dhíbharróchadh siad† /
díbharróidís‡; díbharródh siad‡; díbharróchaidís†‡; díbharróchadh siad†‡
a dhíbharródh; a dhíbharróchadh† dhíbharrófaí; dhíbharróchtha토/
díbharrófaí‡; díbharróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndíbharraí mé;
go ndíbharraíod†
go ndíbharraí tú;
go ndíbharraír†
go ndíbharraí sé, sí go ndíbharraímid;
go ndíbharraí muid
go ndíbharraí sibh go ndíbharraí siad;
go ndíbharraíd†
— go ndíbharraítear
past dá ndíbharraínn dá ndíbharraíteá dá ndíbharraíodh sé, sí dá ndíbharraímis;
dá ndíbharraíodh muid
dá ndíbharraíodh sibh dá ndíbharraídís;
dá ndíbharraíodh siad
— dá ndíbharraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— díbharraím díbharraigh díbharraíodh sé, sí díbharraímis díbharraígí;
díbharraídh†
díbharraídís — díbharraítear
past participle díbharraithe
verbal noun díbharrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of díbharraigh
radical lenition eclipsis
díbharraigh dhíbharraigh ndíbharraigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.