czart

See also: Czart

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *čьrtъ. Doublet of czort.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈt͡ʂart/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -art
    • Syllabification: czart
    • Homophone: Czart

    Noun

    czart m animal or m pers (diminutive czarcik, related adjective czarci)

    1. devil, deuce, fiend, demon, evil spirit
      Synonyms: bies, ciort, czort, diabeł, licho
    2. three-spined stickleback (Gasterosteus aculeatus)
      Synonyms: ciernik, kat, kolka
    3. (colloquial) devil (person)

    Declension

    Declension of czart
    singular plural
    nominative czart czarci, czarty
    genitive czarta czartów
    dative czartowi, czartu czartom
    accusative czarta czartów
    instrumental czartem czartami
    locative czarcie czartach
    vocative czarcie czarci

    or

    Declension of czart
    singular plural
    nominative czart czarty
    genitive czarta czartów
    dative czartowi czartom
    accusative czarta czarty
    instrumental czartem czartami
    locative czarcie czartach
    vocative czarcie czarty

    Derived terms

    Further reading

    • “czart”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “czart”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “czart”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN