cwacung

Old English

Etymology

From cwacian (“to quake”) +‎ -ung.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkwɑ.kunɡ/, [ˈkwɑ.kuŋɡ]

Noun

cwacung f

  1. quaking, shaking

Declension

Strong ō-stem:

singular plural
nominative cwacung cwacunga, cwacunge
accusative cwacunge cwacunga, cwacunge
genitive cwacunge cwacunga
dative cwacunge cwacungum

Descendants

  • English: quaking

Further reading