curatoricius

Latin

Etymology

    From cūrātōr- + -icius.[1]

    Pronunciation

    Adjective

    cūrātōricius (feminine cūrātōricia, neuter cūrātōricium); first/second-declension adjective

    1. (relational) overseer

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative cūrātōricius cūrātōricia cūrātōricium cūrātōriciī cūrātōriciae cūrātōricia
    genitive cūrātōriciī cūrātōriciae cūrātōriciī cūrātōriciōrum cūrātōriciārum cūrātōriciōrum
    dative cūrātōriciō cūrātōriciae cūrātōriciō cūrātōriciīs
    accusative cūrātōricium cūrātōriciam cūrātōricium cūrātōriciōs cūrātōriciās cūrātōricia
    ablative cūrātōriciō cūrātōriciā cūrātōriciō cūrātōriciīs
    vocative cūrātōricie cūrātōricia cūrātōricium cūrātōriciī cūrātōriciae cūrātōricia

    References

    1. ^ Leumann, Manu. 1918. Die Adjektiva auf -ī̆cius. Glotta 9. 134.