cuibhrigh

Irish

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /ˈkɪvʲɾʲɪɟ/
  • (Galway) IPA(key): /ˈkɪvʲɾʲə/
  • (Mayo) IPA(key): /ˈkɪvʲɾʲiː/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈkɪvʲɾʲi/

Etymology 1

From Middle Irish cuimrigid, from Old Irish con·rig, from Proto-Indo-European *Hreyǵ- (“to bind, reach”).

Verb

cuibhrigh (present analytic cuibhríonn, future analytic cuibhreoidh, verbal noun cuibhriú, past participle cuibhrithe)

  1. (transitive) bind, fetter
Conjugation
Conjugation of cuibhrigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cuibhrím cuibhríonn tú;
cuibhrír†
cuibhríonn sé, sí cuibhrímid;
cuibhríonn muid
cuibhríonn sibh cuibhríonn siad;
cuibhríd†
a chuibhríonn; a chuibhríos cuibhrítear
past chuibhrigh mé; chuibhríos chuibhrigh tú; chuibhrís chuibhrigh sé, sí chuibhríomar; chuibhrigh muid chuibhrigh sibh; chuibhríobhair chuibhrigh siad; chuibhríodar a chuibhrigh cuibhríodh
past habitual chuibhrínn /
cuibhrínn‡
chuibhríteá /
cuibhríteá‡
chuibhríodh sé, sí /
cuibhríodh sé, sí‡
chuibhrímis; chuibhríodh muid /
cuibhrímis‡; cuibhríodh muid‡
chuibhríodh sibh /
cuibhríodh sibh‡
chuibhrídís; chuibhríodh /
cuibhrídís‡; cuibhríodh siad‡
a chuibhríodh chuibhrítí /
cuibhrítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cuibhreoidh mé;
cuibhreod;
cuibhreochaidh mé†
cuibhreoidh tú;
cuibhreoir†;
cuibhreochaidh tú†
cuibhreoidh sé, sí;
cuibhreochaidh sé, sí†
cuibhreoimid;
cuibhreoidh muid;
cuibhreochaimid†;
cuibhreochaidh muid†
cuibhreoidh sibh;
cuibhreochaidh sibh†
cuibhreoidh siad;
cuibhreoid†;
cuibhreochaidh siad†
a chuibhreoidh; a chuibhreos; a chuibhreochaidh†; a chuibhreochas† cuibhreofar; cuibhreochar†
conditional chuibhreoinn; chuibhreochainn† /
cuibhreoinn‡; cuibhreochainn†‡
chuibhreofá; chuibhreochthᆠ/
cuibhreofá‡; cuibhreochthᆇ
chuibhreodh sé, sí; chuibhreochadh sé, s토/
cuibhreodh sé, sí‡; cuibhreochadh sé, s톇
chuibhreoimis; chuibhreodh muid; chuibhreochaimis†; chuibhreochadh muid† /
cuibhreoimis‡; cuibhreodh muid‡; cuibhreochaimis†‡; cuibhreochadh muid†‡
chuibhreodh sibh; chuibhreochadh sibh† /
cuibhreodh sibh‡; cuibhreochadh sibh†‡
chuibhreoidís; chuibhreodh siad; chuibhreochaidís†; chuibhreochadh siad† /
cuibhreoidís‡; cuibhreodh siad‡; cuibhreochaidís†‡; cuibhreochadh siad†‡
a chuibhreodh; a chuibhreochadh† chuibhreofaí; chuibhreochtha토/
cuibhreofaí‡; cuibhreochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcuibhrí mé;
go gcuibhríod†
go gcuibhrí tú;
go gcuibhrír†
go gcuibhrí sé, sí go gcuibhrímid;
go gcuibhrí muid
go gcuibhrí sibh go gcuibhrí siad;
go gcuibhríd†
— go gcuibhrítear
past dá gcuibhrínn dá gcuibhríteá dá gcuibhríodh sé, sí dá gcuibhrímis;
dá gcuibhríodh muid
dá gcuibhríodh sibh dá gcuibhrídís;
dá gcuibhríodh siad
— dá gcuibhrítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cuibhrím cuibhrigh cuibhríodh sé, sí cuibhrímis cuibhrígí;
cuibhrídh†
cuibhrídís — cuibhrítear
past participle cuibhrithe
verbal noun cuibhriú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

cuibhrigh m

  1. inflection of cuibhreach:
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of cuibhrigh
radical lenition eclipsis
cuibhrigh chuibhrigh gcuibhrigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading