cudowny

Polish

Etymology

    From cud + -owny.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /t͡suˈdɔv.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvnɘ
    • Syllabification: cu‧dow‧ny

    Adjective

    cudowny (comparative cudowniejszy or bardziej cudowny, superlative najcudowniejszy or najbardziej cudowny, derived adverb cudownie)

    1. wonderful
    2. marvellous
    3. (Christianity) miraculous
      Cudowny Medalik ― Miraculous Medal
      cudowny obraz ― miraculous image

    Declension

    Declension of cudowny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative cudowny cudowna cudowne cudowni cudowne
    genitive cudownego cudownej cudownego cudownych
    dative cudownemu cudownej cudownemu cudownym
    accusative cudownego cudowny cudowną cudowne cudownych cudowne
    instrumental cudownym cudowną cudownym cudownymi
    locative cudownym cudownej cudownym cudownych

    Further reading

    • “cudowny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “cudowny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Józefa Kobylińska (2001), “cudowny”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 22