crucius

Latin

Etymology

Potentially a back-formation from cruciō (“to torture, hurt, cause pain”), though this is not a common procedure in Latin.[1]

Adjective

crucius (feminine crucia, neuter crucium); first/second-declension adjective

  1. (Old Latin, hapax legomenon) bad, cross (of wine)
    Synonym: īnsuāve
    • 1839 [8th century CE], Paulus Diaconus, edited by Karl Otfried Müller, Excerpta ex libris Pompeii Festi De significatione verborum, page 53:
      Crucium, quod cruciat. Unde Lucilius vinum insuave crucium dixit.
      Crucius, that which hurts, whence Lucilius calls crucium bad wine.

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative crucius crucia crucium cruciī cruciae crucia
genitive cruciī cruciae cruciī cruciōrum cruciārum cruciōrum
dative cruciō cruciae cruciō cruciīs
accusative crucium cruciam crucium cruciōs cruciās crucia
ablative cruciō cruciā cruciō cruciīs
vocative crucie crucia crucium cruciī cruciae crucia

References

  1. ^ De Vaan, Michiel (2008), “crux, -cis”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 147–148

Further reading

  • “crucius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.