crucius
Latin
Etymology
Potentially a back-formation from cruciō (“to torture, hurt, cause pain”), though this is not a common procedure in Latin.[1]
Adjective
crucius (feminine crucia, neuter crucium); first/second-declension adjective
- (Old Latin, hapax legomenon) bad, cross (of wine)
- Synonym: īnsuāve
- 1839 [8th century CE], Paulus Diaconus, edited by Karl Otfried Müller, Excerpta ex libris Pompeii Festi De significatione verborum, page 53:
- Crucium, quod cruciat. Unde Lucilius vinum insuave crucium dixit.
- Crucius, that which hurts, whence Lucilius calls crucium bad wine.
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | crucius | crucia | crucium | cruciī | cruciae | crucia | |
| genitive | cruciī | cruciae | cruciī | cruciōrum | cruciārum | cruciōrum | |
| dative | cruciō | cruciae | cruciō | cruciīs | |||
| accusative | crucium | cruciam | crucium | cruciōs | cruciās | crucia | |
| ablative | cruciō | cruciā | cruciō | cruciīs | |||
| vocative | crucie | crucia | crucium | cruciī | cruciae | crucia | |
References
- ^ De Vaan, Michiel (2008), “crux, -cis”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 147–148
Further reading
- “crucius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.