creim

Irish

Alternative forms

  • créim, creimigh

Etymology

The noun is from Old Irish creimm,[1] verbal noun of creinnid. The verb is denominal from the noun.

Verb

creim (present analytic creimeann, future analytic creimfidh, verbal noun creimeadh, past participle creimthe)

  1. (ambitransitive) to gnaw
  2. (ambitransitive) to corrode, erode

Conjugation

Conjugation of creim (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present creimim creimeann tú;
creimir†
creimeann sé, sí creimimid; creimeann muid creimeann sibh creimeann siad;
creimid†
a chreimeann; a chreimeas creimtear
past chreim mé; chreimeas chreim tú; chreimis chreim sé, sí chreimeamar; chreim muid chreim sibh; chreimeabhair chreim siad; chreimeadar a chreim creimeadh
past habitual chreiminn /
creiminn‡
chreimteá /
creimteá‡
chreimeadh sé, sí /
creimeadh sé, sí‡
chreimimis; chreimeadh muid /
creimimis‡; creimeadh muid‡
chreimeadh sibh /
creimeadh sibh‡
chreimidís; chreimeadh siad /
creimidís‡; creimeadh siad‡
a chreimeadh chreimtí /
creimtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future creimfidh mé;
creimfead
creimfidh tú;
creimfir†
creimfidh sé, sí creimfimid;
creimfidh muid
creimfidh sibh creimfidh siad;
creimfid†
a chreimfidh; a chreimfeas creimfear
conditional chreimfinn /
creimfinn‡
chreimfeá /
creimfeá‡
chreimfeadh sé, sí /
creimfeadh sé, sí‡
chreimfimis; chreimfeadh muid /
creimfimis‡; creimfeadh muid‡
chreimfeadh sibh /
creimfeadh sibh‡
chreimfidís; chreimfeadh siad /
creimfidís‡; creimfeadh siad‡
a chreimfeadh chreimfí /
creimfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcreime mé;
go gcreimead†
go gcreime tú;
go gcreimir†
go gcreime sé, sí go gcreimimid;
go gcreime muid
go gcreime sibh go gcreime siad;
go gcreimid†
— go gcreimtear
past dá gcreiminn dá gcreimteá dá gcreimeadh sé, sí dá gcreimimis;
dá gcreimeadh muid
dá gcreimeadh sibh dá gcreimidís;
dá gcreimeadh siad
— dá gcreimtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— creimim creim creimeadh sé, sí creimimis creimigí;
creimidh†
creimidís — creimtear
past participle creimthe
verbal noun creimeadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

  • Alternative verbal noun: creim

Derived terms

Noun

creim m (genitive singular creimthe, uncountable)

  1. (nonstandard) verbal noun of creim

Declension

Declension of creim (irregular, no plural)
bare forms
singular
nominative creim
vocative a chreim
genitive creimthe
dative creim
forms with the definite article
singular
nominative an creim
genitive an chreimthe
dative leis an gcreim
don chreim

Mutation

Mutated forms of creim
radical lenition eclipsis
creim chreim gcreim

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “creimm”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading