cotitură

Romanian

Etymology

    From coti + -tură.

    Noun

    cotitură f (plural cotituri)

    1. turning

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative cotitură cotitura cotiture cotiturele
    genitive-dative cotiture cotiturei cotiture cotiturelor
    vocative cotitură, cotituro cotiturelor