cositorar

Romanian

Etymology

    From cositor + -ar.

    Noun

    cositorar m (plural cositorari)

    1. a tinsmith

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative cositorar cositorarul cositorari cositorarii
    genitive-dative cositorar cositorarului cositorari cositorarilor
    vocative cositorarule cositorarilor

    References

    • cositorar in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN