cornáil

Irish

Etymology

From corn (“roll, coil”) +‎ -áil.

Noun

cornáil f (genitive singular cornála, uncountable)

  1. verbal noun of cornáil
  2. (knitting) throwing
    Synonym: próiseas cornála

Declension

Declension of cornáil (third declension, no plural)
bare forms
singular
nominative cornáil
vocative a chornáil
genitive cornála
dative cornáil
forms with the definite article
singular
nominative an chornáil
genitive na cornála
dative leis an gcornáil
don chornáil

Verb

cornáil (present analytic cornálann, future analytic cornálfaidh, verbal noun cornáil, past participle cornáilte)

  1. (transitive) alternative form of corn (“roll, coil”)

Conjugation

Conjugation of cornáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cornálaim cornálann tú;
cornálair†
cornálann sé, sí cornálaimid; cornálann muid cornálann sibh cornálann siad;
cornálaid†
a chornálann; a chornálas cornáiltear
past chornáil mé; chornálas chornáil tú; chornálais chornáil sé, sí chornálamar; chornáil muid chornáil sibh; chornálabhair chornáil siad; chornáladar a chornáil cornáladh
past habitual chornálainn /
cornálainn‡
chornáilteá /
cornáilteá‡
chornáladh sé, sí /
cornáladh sé, sí‡
chornálaimis; chornáladh muid /
cornáladh muid‡
chornáladh sibh /
cornáladh sibh‡
chornálaidís; chornáladh siad /
cornálaidís‡; cornáladh siad‡
a chornáladh chornáiltí /
cornáiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cornálfaidh mé;
cornálfad
cornálfaidh tú;
cornálfair†
cornálfaidh sé, sí cornálfaimid;
cornálfaidh muid
cornálfaidh sibh cornálfaidh siad;
cornálfaid†
a chornálfaidh; a chornálfas cornálfar
conditional chornálfainn /
cornálfainn‡
chornálfá /
cornálfá‡
chornálfadh sé, sí /
cornálfadh sé, sí‡
chornálfaimis; chornálfadh muid /
cornálfaimis‡; cornálfadh muid‡
chornálfadh sibh /
cornálfadh sibh‡
chornálfaidís; chornálfadh siad /
cornálfaidís‡; cornálfadh siad‡
a chornálfadh chornálfaí /
cornálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcornála mé;
go gcornálad†
go gcornála tú;
go gcornálair†
go gcornála sé, sí go gcornálaimid;
go gcornála muid
go gcornála sibh go gcornála siad;
go gcornálaid†
— go gcornáiltear
past dá gcornálainn dá gcornáilteá dá gcornáladh sé, sí dá gcornálaimis;
dá gcornáladh muid
dá gcornáladh sibh dá gcornálaidís;
dá gcornáladh siad
— dá gcornáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cornálaim cornáil cornáladh sé, sí cornálaimis cornálaigí;
cornálaidh†
cornálaidís — cornáiltear
past participle cornáilte
verbal noun cornáil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of cornáil
radical lenition eclipsis
cornáil chornáil gcornáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “corn”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN