contrabandier

Dutch

Etymology

From French contrebandier (“smuggler”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌkɔntraːbɑnˈdjeː/, [ˌkɔ̃ntraːbɑ̃ˈdjeː]
  • Hyphenation: con‧tra‧ban‧di‧er

Noun

contrabandier m (plural contrabandiers, no diminutive)

  1. smuggler

Synonyms

Romanian

Etymology

    Borrowed from French contrebandier. First attested in 1835.

    Noun

    contrabandier m (plural contrabandieri)

    1. (obsolete) smuggler
      Synonym: contrabandist

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative contrabandier contrabandierul contrabandieri contrabandierii
    genitive-dative contrabandier contrabandierului contrabandieri contrabandierilor
    vocative contrabandierule contrabandierilor

    References

    • contrabandier in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN