conspóid

Irish

Etymology

Borrowed from Latin *con(di)sputātiō, from con- + disputātiō (“arguing, reasoning, discussing, debating; argument, debate, dispute”).

Pronunciation

  • (Ulster) IPA(key): /ˈkɞn̪ˠsˠpˠædʲ/[1]

Noun

conspóid f (genitive singular conspóide, nominative plural conspóidí)

  1. contention (contest, strife, struggle)
  2. controversy

Declension

Declension of conspóid (second declension)
bare forms
singular plural
nominative conspóid conspóidí
vocative a chonspóid a chonspóidí
genitive conspóide conspóidí
dative conspóid conspóidí
forms with the definite article
singular plural
nominative an chonspóid na conspóidí
genitive na conspóide na gconspóidí
dative leis an gconspóid
don chonspóid
leis na conspóidí

Verb

conspóid (present analytic conspóideann, future analytic conspóidfidh, verbal noun conspóideadh, past participle conspóidte)

  1. to dispute, contest

Conjugation

Conjugation of conspóid (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present conspóidim conspóideann tú;
conspóidir†
conspóideann sé, sí conspóidimid; conspóideann muid conspóideann sibh conspóideann siad;
conspóidid†
a chonspóideann; a chonspóideas conspóidtear
past chonspóid mé; chonspóideas chonspóid tú; chonspóidis chonspóid sé, sí chonspóideamar; chonspóid muid chonspóid sibh; chonspóideabhair chonspóid siad; chonspóideadar a chonspóid conspóideadh
past habitual chonspóidinn /
conspóidinn‡
chonspóidteá /
conspóidteá‡
chonspóideadh sé, sí /
conspóideadh sé, sí‡
chonspóidimis; chonspóideadh muid /
conspóidimis‡; conspóideadh muid‡
chonspóideadh sibh /
conspóideadh sibh‡
chonspóididís; chonspóideadh siad /
conspóididís‡; conspóideadh siad‡
a chonspóideadh chonspóidtí /
conspóidtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future conspóidfidh mé;
conspóidfead
conspóidfidh tú;
conspóidfir†
conspóidfidh sé, sí conspóidfimid;
conspóidfidh muid
conspóidfidh sibh conspóidfidh siad;
conspóidfid†
a chonspóidfidh; a chonspóidfeas conspóidfear
conditional chonspóidfinn /
conspóidfinn‡
chonspóidfeá /
conspóidfeá‡
chonspóidfeadh sé, sí /
conspóidfeadh sé, sí‡
chonspóidfimis; chonspóidfeadh muid /
conspóidfimis‡; conspóidfeadh muid‡
chonspóidfeadh sibh /
conspóidfeadh sibh‡
chonspóidfidís; chonspóidfeadh siad /
conspóidfidís‡; conspóidfeadh siad‡
a chonspóidfeadh chonspóidfí /
conspóidfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gconspóide mé;
go gconspóidead†
go gconspóide tú;
go gconspóidir†
go gconspóide sé, sí go gconspóidimid;
go gconspóide muid
go gconspóide sibh go gconspóide siad;
go gconspóidid†
— go gconspóidtear
past dá gconspóidinn dá gconspóidteá dá gconspóideadh sé, sí dá gconspóidimis;
dá gconspóideadh muid
dá gconspóideadh sibh dá gconspóididís;
dá gconspóideadh siad
— dá gconspóidtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— conspóidim conspóid conspóideadh sé, sí conspóidimis conspóidigí;
conspóididh†
conspóididís — conspóidtear
past participle conspóidte
verbal noun conspóideadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of conspóid
radical lenition eclipsis
conspóid chonspóid gconspóid

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Ó Searcaigh, Séamus (1925), Foghraidheacht Ghaedhilge an Tuaiscirt [Pronunciation of Northern Irish]‎[1] (in Irish), Béal Feirste [Belfast]: Brún agus Ó Nualláin [Browne and Nolan], section 24, page 13

Further reading