conraigh

Irish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) Compare conradh (“agreement, contract; treaty”).

Verb

conraigh (present analytic conraíonn, future analytic conróidh, verbal noun conrú, past participle conraithe)

  1. (law) contract

Conjugation

Conjugation of conraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present conraím conraíonn tú;
conraír†
conraíonn sé, sí conraímid;
conraíonn muid
conraíonn sibh conraíonn siad;
conraíd†
a chonraíonn; a chonraíos conraítear
past chonraigh mé; chonraíos chonraigh tú; chonraís chonraigh sé, sí chonraíomar; chonraigh muid chonraigh sibh; chonraíobhair chonraigh siad; chonraíodar a chonraigh conraíodh
past habitual chonraínn /
conraínn‡
chonraíteá /
conraíteá‡
chonraíodh sé, sí /
conraíodh sé, sí‡
chonraímis; chonraíodh muid /
conraímis‡; conraíodh muid‡
chonraíodh sibh /
conraíodh sibh‡
chonraídís; chonraíodh /
conraídís‡; conraíodh siad‡
a chonraíodh chonraítí /
conraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future conróidh mé;
conród;
conróchaidh mé†
conróidh tú;
conróir†;
conróchaidh tú†
conróidh sé, sí;
conróchaidh sé, sí†
conróimid;
conróidh muid;
conróchaimid†;
conróchaidh muid†
conróidh sibh;
conróchaidh sibh†
conróidh siad;
conróid†;
conróchaidh siad†
a chonróidh; a chonrós; a chonróchaidh†; a chonróchas† conrófar; conróchar†
conditional chonróinn; chonróchainn† /
conróinn‡; conróchainn†‡
chonrófá; chonróchthᆠ/
conrófá‡; conróchthᆇ
chonródh sé, sí; chonróchadh sé, s토/
conródh sé, sí‡; conróchadh sé, s톇
chonróimis; chonródh muid; chonróchaimis†; chonróchadh muid† /
conróimis‡; conródh muid‡; conróchaimis†‡; conróchadh muid†‡
chonródh sibh; chonróchadh sibh† /
conródh sibh‡; conróchadh sibh†‡
chonróidís; chonródh siad; chonróchaidís†; chonróchadh siad† /
conróidís‡; conródh siad‡; conróchaidís†‡; conróchadh siad†‡
a chonródh; a chonróchadh† chonrófaí; chonróchtha토/
conrófaí‡; conróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gconraí mé;
go gconraíod†
go gconraí tú;
go gconraír†
go gconraí sé, sí go gconraímid;
go gconraí muid
go gconraí sibh go gconraí siad;
go gconraíd†
— go gconraítear
past dá gconraínn dá gconraíteá dá gconraíodh sé, sí dá gconraímis;
dá gconraíodh muid
dá gconraíodh sibh dá gconraídís;
dá gconraíodh siad
— dá gconraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— conraím conraigh conraíodh sé, sí conraímis conraígí;
conraídh†
conraídís — conraítear
past participle conraithe
verbal noun conrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of conraigh
radical lenition eclipsis
conraigh chonraigh gconraigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.