conlaigh

Irish

Pronunciation

Etymology 1

Alternative forms

Verb

conlaigh (present analytic conlaíonn, future analytic conlóidh, verbal noun conlú, past participle conlaithe)

  1. (transitive) to scrape together, scrape up (gather something needed)
  2. (intransitive) to shrink into oneself [with chuig and reflexive pronoun]
    Chonlaigh mé chugam (féin). ― I shrank into myself.
Conjugation
Conjugation of conlaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present conlaím conlaíonn tú;
conlaír†
conlaíonn sé, sí conlaímid;
conlaíonn muid
conlaíonn sibh conlaíonn siad;
conlaíd†
a chonlaíonn; a chonlaíos conlaítear
past chonlaigh mé; chonlaíos chonlaigh tú; chonlaís chonlaigh sé, sí chonlaíomar; chonlaigh muid chonlaigh sibh; chonlaíobhair chonlaigh siad; chonlaíodar a chonlaigh conlaíodh
past habitual chonlaínn /
conlaínn‡
chonlaíteá /
conlaíteá‡
chonlaíodh sé, sí /
conlaíodh sé, sí‡
chonlaímis; chonlaíodh muid /
conlaímis‡; conlaíodh muid‡
chonlaíodh sibh /
conlaíodh sibh‡
chonlaídís; chonlaíodh /
conlaídís‡; conlaíodh siad‡
a chonlaíodh chonlaítí /
conlaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future conlóidh mé;
conlód;
conlóchaidh mé†
conlóidh tú;
conlóir†;
conlóchaidh tú†
conlóidh sé, sí;
conlóchaidh sé, sí†
conlóimid;
conlóidh muid;
conlóchaimid†;
conlóchaidh muid†
conlóidh sibh;
conlóchaidh sibh†
conlóidh siad;
conlóid†;
conlóchaidh siad†
a chonlóidh; a chonlós; a chonlóchaidh†; a chonlóchas† conlófar; conlóchar†
conditional chonlóinn; chonlóchainn† /
conlóinn‡; conlóchainn†‡
chonlófá; chonlóchthᆠ/
conlófá‡; conlóchthᆇ
chonlódh sé, sí; chonlóchadh sé, s토/
conlódh sé, sí‡; conlóchadh sé, s톇
chonlóimis; chonlódh muid; chonlóchaimis†; chonlóchadh muid† /
conlóimis‡; conlódh muid‡; conlóchaimis†‡; conlóchadh muid†‡
chonlódh sibh; chonlóchadh sibh† /
conlódh sibh‡; conlóchadh sibh†‡
chonlóidís; chonlódh siad; chonlóchaidís†; chonlóchadh siad† /
conlóidís‡; conlódh siad‡; conlóchaidís†‡; conlóchadh siad†‡
a chonlódh; a chonlóchadh† chonlófaí; chonlóchtha토/
conlófaí‡; conlóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gconlaí mé;
go gconlaíod†
go gconlaí tú;
go gconlaír†
go gconlaí sé, sí go gconlaímid;
go gconlaí muid
go gconlaí sibh go gconlaí siad;
go gconlaíd†
— go gconlaítear
past dá gconlaínn dá gconlaíteá dá gconlaíodh sé, sí dá gconlaímis;
dá gconlaíodh muid
dá gconlaíodh sibh dá gconlaídís;
dá gconlaíodh siad
— dá gconlaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— conlaím conlaigh conlaíodh sé, sí conlaímis conlaígí;
conlaídh†
conlaídís — conlaítear
past participle conlaithe
verbal noun conlú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Alternative verbal nouns: conlach, conlacht

Further reading

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

conlaigh

  1. vocative/genitive singular of conlach

Mutation

Mutated forms of conlaigh
radical lenition eclipsis
conlaigh chonlaigh gconlaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Sjoestedt, M. L. (1931), Phonétique d’un parler irlandais de Kerry [Phonetics of an Irish dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ernest Leroux, § 226, page 114
  2. ^ “conlaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy