compedio

Latin

Etymology

    From compēs (“shackles”) + -iō.

    Pronunciation

    Verb

    compediō (present infinitive compedīre, perfect active compedīvī, supine compedītum); fourth conjugation

    1. to shackle, fetter
      • c. 200 BCE – 190 BCE, Plautus, Captivi 5.1.23–24 (Trochaic Septenarius):
        [Philocrates] Quid fecisti? [Hegio] In lapicidinas compeditum condidi, / ubi rescivi mihi data esse verba.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 200 BCE, Plautus, Menaechmi 85:
        Tum compediti ānum lima praetĕrunt / aut lapide excutiunt clavom.
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    References

    • “compedio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “compedio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.