comhchuingigh

Irish

Etymology

comh- +‎ cuingigh (“yoke, enjoin”)

Verb

comhchuingigh (present analytic comhchuingíonn, future analytic comhchuingeoidh, verbal noun comhchuingiú, past participle comhchuingithe)

  1. (mathematics, chemistry, biology) conjugate

Conjugation

Conjugation of comhchuingigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present comhchuingím comhchuingíonn tú;
comhchuingír†
comhchuingíonn sé, sí comhchuingímid;
comhchuingíonn muid
comhchuingíonn sibh comhchuingíonn siad;
comhchuingíd†
a chomhchuingíonn; a chomhchuingíos comhchuingítear
past chomhchuingigh mé; chomhchuingíos chomhchuingigh tú; chomhchuingís chomhchuingigh sé, sí chomhchuingíomar; chomhchuingigh muid chomhchuingigh sibh; chomhchuingíobhair chomhchuingigh siad; chomhchuingíodar a chomhchuingigh comhchuingíodh
past habitual chomhchuingínn /
comhchuingínn‡
chomhchuingíteá /
comhchuingíteá‡
chomhchuingíodh sé, sí /
comhchuingíodh sé, sí‡
chomhchuingímis; chomhchuingíodh muid /
comhchuingímis‡; comhchuingíodh muid‡
chomhchuingíodh sibh /
comhchuingíodh sibh‡
chomhchuingídís; chomhchuingíodh /
comhchuingídís‡; comhchuingíodh siad‡
a chomhchuingíodh chomhchuingítí /
comhchuingítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future comhchuingeoidh mé;
comhchuingeod;
comhchuingeochaidh mé†
comhchuingeoidh tú;
comhchuingeoir†;
comhchuingeochaidh tú†
comhchuingeoidh sé, sí;
comhchuingeochaidh sé, sí†
comhchuingeoimid;
comhchuingeoidh muid;
comhchuingeochaimid†;
comhchuingeochaidh muid†
comhchuingeoidh sibh;
comhchuingeochaidh sibh†
comhchuingeoidh siad;
comhchuingeoid†;
comhchuingeochaidh siad†
a chomhchuingeoidh; a chomhchuingeos; a chomhchuingeochaidh†; a chomhchuingeochas† comhchuingeofar; comhchuingeochar†
conditional chomhchuingeoinn; chomhchuingeochainn† /
comhchuingeoinn‡; comhchuingeochainn†‡
chomhchuingeofá; chomhchuingeochthᆠ/
comhchuingeofá‡; comhchuingeochthᆇ
chomhchuingeodh sé, sí; chomhchuingeochadh sé, s토/
comhchuingeodh sé, sí‡; comhchuingeochadh sé, s톇
chomhchuingeoimis; chomhchuingeodh muid; chomhchuingeochaimis†; chomhchuingeochadh muid† /
comhchuingeoimis‡; comhchuingeodh muid‡; comhchuingeochaimis†‡; comhchuingeochadh muid†‡
chomhchuingeodh sibh; chomhchuingeochadh sibh† /
comhchuingeodh sibh‡; comhchuingeochadh sibh†‡
chomhchuingeoidís; chomhchuingeodh siad; chomhchuingeochaidís†; chomhchuingeochadh siad† /
comhchuingeoidís‡; comhchuingeodh siad‡; comhchuingeochaidís†‡; comhchuingeochadh siad†‡
a chomhchuingeodh; a chomhchuingeochadh† chomhchuingeofaí; chomhchuingeochtha토/
comhchuingeofaí‡; comhchuingeochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcomhchuingí mé;
go gcomhchuingíod†
go gcomhchuingí tú;
go gcomhchuingír†
go gcomhchuingí sé, sí go gcomhchuingímid;
go gcomhchuingí muid
go gcomhchuingí sibh go gcomhchuingí siad;
go gcomhchuingíd†
— go gcomhchuingítear
past dá gcomhchuingínn dá gcomhchuingíteá dá gcomhchuingíodh sé, sí dá gcomhchuingímis;
dá gcomhchuingíodh muid
dá gcomhchuingíodh sibh dá gcomhchuingídís;
dá gcomhchuingíodh siad
— dá gcomhchuingítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— comhchuingím comhchuingigh comhchuingíodh sé, sí comhchuingímis comhchuingígí;
comhchuingídh†
comhchuingídís — comhchuingítear
past participle comhchuingithe
verbal noun comhchuingiú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of comhchuingigh
radical lenition eclipsis
comhchuingigh chomhchuingigh gcomhchuingigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.