comhchoirigh

Irish

Verb

comhchoirigh (present analytic comhchoiríonn, future analytic comhchoireoidh, verbal noun comhchoiriú, past participle comhchoirithe)

  1. (transitive) to recriminate (accuse someone in return)

Conjugation

Conjugation of comhchoirigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present comhchoirím comhchoiríonn tú;
comhchoirír†
comhchoiríonn sé, sí comhchoirímid;
comhchoiríonn muid
comhchoiríonn sibh comhchoiríonn siad;
comhchoiríd†
a chomhchoiríonn; a chomhchoiríos comhchoirítear
past chomhchoirigh mé; chomhchoiríos chomhchoirigh tú; chomhchoirís chomhchoirigh sé, sí chomhchoiríomar; chomhchoirigh muid chomhchoirigh sibh; chomhchoiríobhair chomhchoirigh siad; chomhchoiríodar a chomhchoirigh comhchoiríodh
past habitual chomhchoirínn /
comhchoirínn‡
chomhchoiríteá /
comhchoiríteá‡
chomhchoiríodh sé, sí /
comhchoiríodh sé, sí‡
chomhchoirímis; chomhchoiríodh muid /
comhchoirímis‡; comhchoiríodh muid‡
chomhchoiríodh sibh /
comhchoiríodh sibh‡
chomhchoirídís; chomhchoiríodh /
comhchoirídís‡; comhchoiríodh siad‡
a chomhchoiríodh chomhchoirítí /
comhchoirítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future comhchoireoidh mé;
comhchoireod;
comhchoireochaidh mé†
comhchoireoidh tú;
comhchoireoir†;
comhchoireochaidh tú†
comhchoireoidh sé, sí;
comhchoireochaidh sé, sí†
comhchoireoimid;
comhchoireoidh muid;
comhchoireochaimid†;
comhchoireochaidh muid†
comhchoireoidh sibh;
comhchoireochaidh sibh†
comhchoireoidh siad;
comhchoireoid†;
comhchoireochaidh siad†
a chomhchoireoidh; a chomhchoireos; a chomhchoireochaidh†; a chomhchoireochas† comhchoireofar; comhchoireochar†
conditional chomhchoireoinn; chomhchoireochainn† /
comhchoireoinn‡; comhchoireochainn†‡
chomhchoireofá; chomhchoireochthᆠ/
comhchoireofá‡; comhchoireochthᆇ
chomhchoireodh sé, sí; chomhchoireochadh sé, s토/
comhchoireodh sé, sí‡; comhchoireochadh sé, s톇
chomhchoireoimis; chomhchoireodh muid; chomhchoireochaimis†; chomhchoireochadh muid† /
comhchoireoimis‡; comhchoireodh muid‡; comhchoireochaimis†‡; comhchoireochadh muid†‡
chomhchoireodh sibh; chomhchoireochadh sibh† /
comhchoireodh sibh‡; comhchoireochadh sibh†‡
chomhchoireoidís; chomhchoireodh siad; chomhchoireochaidís†; chomhchoireochadh siad† /
comhchoireoidís‡; comhchoireodh siad‡; comhchoireochaidís†‡; comhchoireochadh siad†‡
a chomhchoireodh; a chomhchoireochadh† chomhchoireofaí; chomhchoireochtha토/
comhchoireofaí‡; comhchoireochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcomhchoirí mé;
go gcomhchoiríod†
go gcomhchoirí tú;
go gcomhchoirír†
go gcomhchoirí sé, sí go gcomhchoirímid;
go gcomhchoirí muid
go gcomhchoirí sibh go gcomhchoirí siad;
go gcomhchoiríd†
— go gcomhchoirítear
past dá gcomhchoirínn dá gcomhchoiríteá dá gcomhchoiríodh sé, sí dá gcomhchoirímis;
dá gcomhchoiríodh muid
dá gcomhchoiríodh sibh dá gcomhchoirídís;
dá gcomhchoiríodh siad
— dá gcomhchoirítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— comhchoirím comhchoirigh comhchoiríodh sé, sí comhchoirímis comhchoirígí;
comhchoirídh†
comhchoirídís — comhchoirítear
past participle comhchoirithe
verbal noun comhchoiriú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of comhchoirigh
radical lenition eclipsis
comhchoirigh chomhchoirigh gcomhchoirigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading