comhaontaigh

Irish

Etymology

comh- (“co-, together”) +‎ aontaigh (“unite; assent, agree”)

Verb

comhaontaigh (present analytic comhaontaíonn, future analytic comhaontóidh, verbal noun comhaontú, past participle comhaontaithe)

  1. unite, unify
  2. agree, assent (le (“to”))
  3. (literary) cohabit

Conjugation

Conjugation of comhaontaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present comhaontaím comhaontaíonn tú;
comhaontaír†
comhaontaíonn sé, sí comhaontaímid;
comhaontaíonn muid
comhaontaíonn sibh comhaontaíonn siad;
comhaontaíd†
a chomhaontaíonn; a chomhaontaíos comhaontaítear
past chomhaontaigh mé; chomhaontaíos chomhaontaigh tú; chomhaontaís chomhaontaigh sé, sí chomhaontaíomar; chomhaontaigh muid chomhaontaigh sibh; chomhaontaíobhair chomhaontaigh siad; chomhaontaíodar a chomhaontaigh comhaontaíodh
past habitual chomhaontaínn /
comhaontaínn‡
chomhaontaíteá /
comhaontaíteá‡
chomhaontaíodh sé, sí /
comhaontaíodh sé, sí‡
chomhaontaímis; chomhaontaíodh muid /
comhaontaímis‡; comhaontaíodh muid‡
chomhaontaíodh sibh /
comhaontaíodh sibh‡
chomhaontaídís; chomhaontaíodh /
comhaontaídís‡; comhaontaíodh siad‡
a chomhaontaíodh chomhaontaítí /
comhaontaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future comhaontóidh mé;
comhaontód;
comhaontóchaidh mé†
comhaontóidh tú;
comhaontóir†;
comhaontóchaidh tú†
comhaontóidh sé, sí;
comhaontóchaidh sé, sí†
comhaontóimid;
comhaontóidh muid;
comhaontóchaimid†;
comhaontóchaidh muid†
comhaontóidh sibh;
comhaontóchaidh sibh†
comhaontóidh siad;
comhaontóid†;
comhaontóchaidh siad†
a chomhaontóidh; a chomhaontós; a chomhaontóchaidh†; a chomhaontóchas† comhaontófar; comhaontóchar†
conditional chomhaontóinn; chomhaontóchainn† /
comhaontóinn‡; comhaontóchainn†‡
chomhaontófá; chomhaontóchthᆠ/
comhaontófá‡; comhaontóchthᆇ
chomhaontódh sé, sí; chomhaontóchadh sé, s토/
comhaontódh sé, sí‡; comhaontóchadh sé, s톇
chomhaontóimis; chomhaontódh muid; chomhaontóchaimis†; chomhaontóchadh muid† /
comhaontóimis‡; comhaontódh muid‡; comhaontóchaimis†‡; comhaontóchadh muid†‡
chomhaontódh sibh; chomhaontóchadh sibh† /
comhaontódh sibh‡; comhaontóchadh sibh†‡
chomhaontóidís; chomhaontódh siad; chomhaontóchaidís†; chomhaontóchadh siad† /
comhaontóidís‡; comhaontódh siad‡; comhaontóchaidís†‡; comhaontóchadh siad†‡
a chomhaontódh; a chomhaontóchadh† chomhaontófaí; chomhaontóchtha토/
comhaontófaí‡; comhaontóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcomhaontaí mé;
go gcomhaontaíod†
go gcomhaontaí tú;
go gcomhaontaír†
go gcomhaontaí sé, sí go gcomhaontaímid;
go gcomhaontaí muid
go gcomhaontaí sibh go gcomhaontaí siad;
go gcomhaontaíd†
— go gcomhaontaítear
past dá gcomhaontaínn dá gcomhaontaíteá dá gcomhaontaíodh sé, sí dá gcomhaontaímis;
dá gcomhaontaíodh muid
dá gcomhaontaíodh sibh dá gcomhaontaídís;
dá gcomhaontaíodh siad
— dá gcomhaontaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— comhaontaím comhaontaigh comhaontaíodh sé, sí comhaontaímis comhaontaígí;
comhaontaídh†
comhaontaídís — comhaontaítear
past participle comhaontaithe
verbal noun comhaontú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of comhaontaigh
radical lenition eclipsis
comhaontaigh chomhaontaigh gcomhaontaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References