comhair

Irish

Alternative forms

Pronunciation

Etymology 1

    From Old Irish comair (“in front of”).[4]

    Noun

    comhair

    1. only used in faoi chomhair, i gcomhair, and os comhair

    Further reading

    • Ó Dónaill, Niall (1977), “comhair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
    • Dinneen, Patrick S. (1904), “coṁair”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 171

    Etymology 2

      Possibly a back-formation from comhaireamh (“count; calculation, reckoning”), from comh- (“common, collective”) +‎ áireamh (“count, counting, enumeration”).[5]

      Verb

      comhair (present analytic comhaireann, future analytic comhairfidh, verbal noun comhaireamh, past participle comhairthe)

      1. (ambitransitive) to count
      2. (ambitransitive) to calculate
      Conjugation
      Conjugation of comhair (first conjugation – A)
      indicative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present comhairim comhaireann tú;
      comhairir†
      comhaireann sé, sí comhairimid; comhaireann muid comhaireann sibh comhaireann siad;
      comhairid†
      a chomhaireann; a chomhaireas comhairtear
      past chomhair mé; chomhaireas chomhair tú; chomhairis chomhair sé, sí chomhaireamar; chomhair muid chomhair sibh; chomhaireabhair chomhair siad; chomhaireadar a chomhair comhaireadh
      past habitual chomhairinn /
      comhairinn‡
      chomhairteá /
      comhairteá‡
      chomhaireadh sé, sí /
      comhaireadh sé, sí‡
      chomhairimis; chomhaireadh muid /
      comhairimis‡; comhaireadh muid‡
      chomhaireadh sibh /
      comhaireadh sibh‡
      chomhairidís; chomhaireadh siad /
      comhairidís‡; comhaireadh siad‡
      a chomhaireadh chomhairtí /
      comhairtí‡
      singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      future comhairfidh mé;
      comhairfead
      comhairfidh tú;
      comhairfir†
      comhairfidh sé, sí comhairfimid;
      comhairfidh muid
      comhairfidh sibh comhairfidh siad;
      comhairfid†
      a chomhairfidh; a chomhairfeas comhairfear
      conditional chomhairfinn /
      comhairfinn‡
      chomhairfeá /
      comhairfeá‡
      chomhairfeadh sé, sí /
      comhairfeadh sé, sí‡
      chomhairfimis; chomhairfeadh muid /
      comhairfimis‡; comhairfeadh muid‡
      chomhairfeadh sibh /
      comhairfeadh sibh‡
      chomhairfidís; chomhairfeadh siad /
      comhairfidís‡; comhairfeadh siad‡
      a chomhairfeadh chomhairfí /
      comhairfí‡
      subjunctive singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present go gcomhaire mé;
      go gcomhairead†
      go gcomhaire tú;
      go gcomhairir†
      go gcomhaire sé, sí go gcomhairimid;
      go gcomhaire muid
      go gcomhaire sibh go gcomhaire siad;
      go gcomhairid†
      — go gcomhairtear
      past dá gcomhairinn dá gcomhairteá dá gcomhaireadh sé, sí dá gcomhairimis;
      dá gcomhaireadh muid
      dá gcomhaireadh sibh dá gcomhairidís;
      dá gcomhaireadh siad
      — dá gcomhairtí
      imperative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      — comhairim comhair comhaireadh sé, sí comhairimis comhairigí;
      comhairidh†
      comhairidís — comhairtear
      past participle comhairthe
      verbal noun comhaireamh

      † archaic or dialect form
      ‡ dependent form

      Further reading

      • Ó Dónaill, Niall (1977), “comhair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
      • Dinneen, Patrick S. (1904), “coṁairṁim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 172
      • de Bhaldraithe, Tomás (1959), “comhair”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
      • “comhair”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026

      Etymology 3

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      comhair m pl

      1. inflection of comhar:
        1. vocative/genitive singular
        2. nominative/dative plural

      Mutation

      Mutated forms of comhair
      radical lenition eclipsis
      comhair chomhair gcomhair

      Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
      All possible mutated forms are displayed for convenience.

      References

      1. ^ Sjoestedt, M. L. (1938), Description d’un parler irlandais de Kerry [Description of an Irish dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ancienne Honoré Champion, § 133, page 101
      2. ^ de Bhaldraithe, Tomás (1977), Gaeilge Chois Fhairrge: An Deilbhíocht [The Irish of Cois Fharraige: Accidence] (in Irish), 2nd edition, Institiúid Ard-Léinn Bhaile Átha Cliath [Dublin Institute for Advanced Studies], section 415, page 229
      3. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 33, page 16
      4. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “comair”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
      5. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “comáirmid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language