coisin

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɔʃɪnʲ/

Verb

coisin (present analytic coisníonn, future analytic coisneoidh, verbal noun coisint, past participle coiseanta)

  1. Galway form of cosain

Conjugation

Conjugation of coisin (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present coisním coisníonn tú;
coisnír†
coisníonn sé, sí coisnímid;
coisníonn muid
coisníonn sibh coisníonn siad;
coisníd†
a choisníonn; a choisníos coisnítear
past choisin mé; choisníos choisin tú; choisnís choisin sé, sí choisníomar; choisin muid choisin sibh; choisníobhair choisin siad; choisníodar a choisin coisníodh
past habitual choisnínn /
coisnínn‡
choisníteá /
coisníteá‡
choisníodh sé, sí /
coisníodh sé, sí‡
choisnímis; choisníodh muid /
coisnímis‡; coisníodh muid‡
choisníodh sibh /
coisníodh sibh‡
choisnídís; choisníodh /
coisnídís‡; coisníodh siad‡
a choisníodh choisnítí /
coisnítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future coisneoidh mé;
coisneod;
coisneochaidh mé†
coisneoidh tú;
coisneoir†;
coisneochaidh tú†
coisneoidh sé, sí;
coisneochaidh sé, sí†
coisneoimid;
coisneoidh muid;
coisneochaimid†;
coisneochaidh muid†
coisneoidh sibh;
coisneochaidh sibh†
coisneoidh siad;
coisneoid†;
coisneochaidh siad†
a choisneoidh; a choisneos; a choisneochaidh†; a choisneochas† coisneofar; coisneochar†
conditional choisneoinn; choisneochainn† /
coisneoinn‡; coisneochainn†‡
choisneofá; choisneochthᆠ/
coisneofá‡; coisneochthᆇ
choisneodh sé, sí; choisneochadh sé, s토/
coisneodh sé, sí‡; coisneochadh sé, s톇
choisneoimis; choisneodh muid; choisneochaimis†; choisneochadh muid† /
coisneoimis‡; coisneodh muid‡; coisneochaimis†‡; coisneochadh muid†‡
choisneodh sibh; choisneochadh sibh† /
coisneodh sibh‡; coisneochadh sibh†‡
choisneoidís; choisneodh siad; choisneochaidís†; choisneochadh siad† /
coisneoidís‡; coisneodh siad‡; coisneochaidís†‡; coisneochadh siad†‡
a choisneodh; a choisneochadh† choisneofaí; choisneochtha토/
coisneofaí‡; coisneochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcoisní mé;
go gcoisníod†
go gcoisní tú;
go gcoisnír†
go gcoisní sé, sí go gcoisnímid;
go gcoisní muid
go gcoisní sibh go gcoisní siad;
go gcoisníd†
— go gcoisnítear
past dá gcoisnínn dá gcoisníteá dá gcoisníodh sé, sí dá gcoisnímis;
dá gcoisníodh muid
dá gcoisníodh sibh dá gcoisnídís;
dá gcoisníodh siad
— dá gcoisnítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— coisním coisin coisníodh sé, sí coisnímis coisnígí;
coisnídh†
coisnídís — coisnítear
past participle coiseanta
verbal noun coisint

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of coisin
radical lenition eclipsis
coisin choisin gcoisin

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “coisin”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN