cogitatus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of cōgitō (“think, consider”).

Pronunciation

Participle

cōgitātus (feminine cōgitāta, neuter cōgitātum); first/second-declension participle

  1. thought, having been thought
  2. considered, having been pondered
Declension

First/second-declension adjective.

Descendants
  • Asturian: cuidáu
  • Galician: coidado
  • Portuguese: cuidado
  • Spanish: cuidado

Etymology 2

    From cōgitō + -tus (forming ation nouns).

    Pronunciation

    Noun

    cōgitatus m (genitive cōgitatūs); fourth declension (Late Latin)

    1. a thinking; a thought
      • c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Ecclesiastes 23.2:
        Quis superponet in cogitatu meo flagella, et in corde meo doctrinam sapientiae, ut ignorationibus eorum non parcant mihi, et non appareant delicta eorum...
        Who will set whips over my thoughts and the discipline of wisdom over my mind, so as not to spare me in my errors and not overlook my sins? (NRSVUE)
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative cōgitatus cōgitatūs
    genitive cōgitatūs cōgitatuum
    dative cōgitatuī cōgitatibus
    accusative cōgitatum cōgitatūs
    ablative cōgitatū cōgitatibus
    vocative cōgitatus cōgitatūs

    References

    • “cōgĭtātus¹”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “cōgĭtātus²”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “cōgitātus¹”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “cōgĭtātus / cōgĭtātŭs”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • cogitatus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016