cofiar

Portuguese

Etymology

    Borrowed from French coiffer.[1]

    Pronunciation

     
    • (Brazil) IPA(key): /ko.fiˈa(ʁ)/ [ko.fiˈa(h)], (faster) /koˈfja(ʁ)/ [koˈfja(h)]
      • (São Paulo) IPA(key): /ko.fiˈa(ɾ)/, (faster) /koˈfja(ɾ)/
      • (Rio de Janeiro) IPA(key): /ko.fiˈa(ʁ)/ [ko.fiˈa(χ)], (faster) /koˈfja(ʁ)/ [koˈfja(χ)]
      • (Caipira) IPA(key): /ko.fiˈa(ɻ)/, (faster) /koˈfja(ɻ)/
     
    • (Portugal) IPA(key): /kuˈfjaɾ/
      • (Southern Portugal) IPA(key): /kuˈfja.ɾi/

    • Hyphenation: co‧fi‧ar

    Verb

    cofiar (first-person singular present cofio, first-person singular preterite cofiei, past participle cofiado)

    1. to stroke, smooth (hair, beard etc)

    Conjugation

    References

    1. ^ “cofiar”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026

    Further reading