coaxar

Portuguese

Etymology

    Learned borrowing from Latin coaxāre (“to croak”).

    Pronunciation

     
    • (Brazil) IPA(key): /ko.aˈʃa(ʁ)/ [ko.aˈʃa(h)], /ku.aˈʃa(ʁ)/ [ku.aˈʃa(h)], (faster) /kwaˈʃa(ʁ)/ [kwaˈʃa(h)]
      • (São Paulo) IPA(key): /ko.aˈʃa(ɾ)/, /ku.aˈʃa(ɾ)/, (faster) /kwaˈʃa(ɾ)/
      • (Rio de Janeiro) IPA(key): /ko.aˈʃa(ʁ)/ [ko.aˈʃa(χ)], /ku.aˈʃa(ʁ)/ [ku.aˈʃa(χ)], (faster) /kwaˈʃa(ʁ)/ [kwaˈʃa(χ)]
      • (Caipira) IPA(key): /ko.aˈʃa(ɻ)/, /ku.aˈʃa(ɻ)/, (faster) /kwaˈʃa(ɻ)/
     
    • (Portugal) IPA(key): /kwɐˈʃaɾ/
      • (Southern Portugal) IPA(key): /kwɐˈʃa.ɾi/

    • Hyphenation: co‧a‧xar

    Verb

    coaxar (first-person singular present coaxo, first-person singular preterite coaxei, past participle coaxado)

    1. (intransitive) to ribbit or croak (make the sound of a frog or toad)

    Conjugation

    Further reading