cnag

Irish

Etymology

From Middle Irish *cnagaid, from Old English cnocian and/or Old Norse knoka, both from Proto-Germanic *knukōną.

Pronunciation

Noun

cnag m (genitive singular cnaig, nominative plural cnaga)

  1. a knock, crack, crunch

Declension

Declension of cnag (first declension)
bare forms
singular plural
nominative cnag cnaga
vocative a chnaig a chnaga
genitive cnaig cnag
dative cnag cnaga
forms with the definite article
singular plural
nominative an cnag na cnaga
genitive an chnaig na gcnag
dative leis an gcnag
don chnag
leis na cnaga

Verb

cnag (present analytic cnagann, future analytic cnagfaidh, verbal noun cnagadh, past participle cnagtha)

  1. to knock, crack, crunch

Conjugation

Conjugation of cnag (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cnagaim cnagann tú;
cnagair†
cnagann sé, sí cnagaimid; cnagann muid cnagann sibh cnagann siad;
cnagaid†
a chnagann; a chnagas cnagtar
past chnag mé; chnagas chnag tú; chnagais chnag sé, sí chnagamar; chnag muid chnag sibh; chnagabhair chnag siad; chnagadar a chnag cnagadh
past habitual chnagainn /
cnagainn‡
chnagtá /
cnagtá‡
chnagadh sé, sí /
cnagadh sé, sí‡
chnagaimis; chnagadh muid /
cnagaimis‡; cnagadh muid‡
chnagadh sibh /
cnagadh sibh‡
chnagaidís; chnagadh siad /
cnagaidís‡; cnagadh siad‡
a chnagadh chnagtaí /
cnagtaí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cnagfaidh mé;
cnagfad
cnagfaidh tú;
cnagfair†
cnagfaidh sé, sí cnagfaimid;
cnagfaidh muid
cnagfaidh sibh cnagfaidh siad;
cnagfaid†
a chnagfaidh; a chnagfas cnagfar
conditional chnagfainn /
cnagfainn‡
chnagfá /
cnagfá‡
chnagfadh sé, sí /
cnagfadh sé, sí‡
chnagfaimis; chnagfadh muid /
cnagfaimis‡; cnagfadh muid‡
chnagfadh sibh /
cnagfadh sibh‡
chnagfaidís; chnagfadh siad /
cnagfaidís‡; cnagfadh siad‡
a chnagfadh chnagfaí /
cnagfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcnaga mé;
go gcnagad†
go gcnaga tú;
go gcnagair†
go gcnaga sé, sí go gcnagaimid;
go gcnaga muid
go gcnaga sibh go gcnaga siad;
go gcnagaid†
— go gcnagtar
past dá gcnagainn dá gcnagtá dá gcnagadh sé, sí dá gcnagaimis;
dá gcnagadh muid
dá gcnagadh sibh dá gcnagaidís;
dá gcnagadh siad
— dá gcnagtaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cnagaim cnag cnagadh sé, sí cnagaimis cnagaigí;
cnagaidh†
cnagaidís — cnagtar
past participle cnagtha
verbal noun cnagadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of cnag
radical lenition eclipsis
cnag chnag gcnag

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 96

Further reading

Scottish Gaelic

Etymology

From Middle Irish *cnagaid, from Old English cnocian and/or Old Norse knoka, both from Proto-Germanic *knukōną.

Pronunciation

  • IPA(key): /kʰɾãk/

Verb

cnag (past chnag, future cnagaidh, verbal noun cnagadh, past participle cnagte)

  1. crunch (making sound)
  2. knock, click

Noun

cnag f (genitive singular cnaig, nominative plural cnagan)

  1. bang, knock
  2. peg
  3. knob
  4. plug (of a container)

Derived terms

Mutation

Mutation of cnag
radical lenition
cnag chnag

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading