claidh

Irish

Etymology

From Old Irish claidid.

Pronunciation

Verb

claidh (present analytic claidheann, future analytic claidhfidh, verbal noun claidhe, past participle claidhte)

  1. (literary) to dig

Conjugation

Conjugation of claidh (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present claidhim claidheann tú;
claidhir†
claidheann sé, sí claidhimid; claidheann muid claidheann sibh claidheann siad;
claidhid†
a chlaidheann; a chlaidheas claidhtear
past chlaidh mé; chlaidheas chlaidh tú; chlaidhis chlaidh sé, sí chlaidheamar; chlaidh muid chlaidh sibh; chlaidheabhair chlaidh siad; chlaidheadar a chlaidh claidheadh
past habitual chlaidhinn /
claidhinn‡
chlaidhteá /
claidhteá‡
chlaidheadh sé, sí /
claidheadh sé, sí‡
chlaidhimis; chlaidheadh muid /
claidhimis‡; claidheadh muid‡
chlaidheadh sibh /
claidheadh sibh‡
chlaidhidís; chlaidheadh siad /
claidhidís‡; claidheadh siad‡
a chlaidheadh chlaidhtí /
claidhtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future claidhfidh mé;
claidhfead
claidhfidh tú;
claidhfir†
claidhfidh sé, sí claidhfimid;
claidhfidh muid
claidhfidh sibh claidhfidh siad;
claidhfid†
a chlaidhfidh; a chlaidhfeas claidhfear
conditional chlaidhfinn /
claidhfinn‡
chlaidhfeá /
claidhfeá‡
chlaidhfeadh sé, sí /
claidhfeadh sé, sí‡
chlaidhfimis; chlaidhfeadh muid /
claidhfimis‡; claidhfeadh muid‡
chlaidhfeadh sibh /
claidhfeadh sibh‡
chlaidhfidís; chlaidhfeadh siad /
claidhfidís‡; claidhfeadh siad‡
a chlaidhfeadh chlaidhfí /
claidhfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gclaidhe mé;
go gclaidhead†
go gclaidhe tú;
go gclaidhir†
go gclaidhe sé, sí go gclaidhimid;
go gclaidhe muid
go gclaidhe sibh go gclaidhe siad;
go gclaidhid†
— go gclaidhtear
past dá gclaidhinn dá gclaidhteá dá gclaidheadh sé, sí dá gclaidhimis;
dá gclaidheadh muid
dá gclaidheadh sibh dá gclaidhidís;
dá gclaidheadh siad
— dá gclaidhtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— claidhim claidh claidheadh sé, sí claidhimis claidhigí;
claidhidh†
claidhidís — claidhtear
past participle claidhte
verbal noun claidhe

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Noun

claidh m

  1. inflection of cladh:
    1. genitive/vocative singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of claidh
radical lenition eclipsis
claidh chlaidh gclaidh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Scottish Gaelic

Pronunciation

Noun

claidh

  1. genitive singular of cladh