clóchuir

Irish

Etymology 1

From cló +‎ cuir.

Verb

clóchuir (present analytic clóchuireann, future analytic clóchuirfidh, verbal noun clóchur, past participle clóchurtha)

  1. (ambitransitive, publishing) typeset
Conjugation
Conjugation of clóchuir (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present clóchuirim clóchuireann tú;
clóchuirir†
clóchuireann sé, sí clóchuirimid; clóchuireann muid clóchuireann sibh clóchuireann siad;
clóchuirid†
a chlóchuireann; a chlóchuireas clóchuirtear
past chlóchuir mé; chlóchuireas chlóchuir tú; chlóchuiris chlóchuir sé, sí chlóchuireamar; chlóchuir muid chlóchuir sibh; chlóchuireabhair chlóchuir siad; chlóchuireadar a chlóchuir clóchuireadh
past habitual chlóchuirinn /
clóchuirinn‡
chlóchuirteá /
clóchuirteá‡
chlóchuireadh sé, sí /
clóchuireadh sé, sí‡
chlóchuirimis; chlóchuireadh muid /
clóchuirimis‡; clóchuireadh muid‡
chlóchuireadh sibh /
clóchuireadh sibh‡
chlóchuiridís; chlóchuireadh siad /
clóchuiridís‡; clóchuireadh siad‡
a chlóchuireadh chlóchuirtí /
clóchuirtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future clóchuirfidh mé;
clóchuirfead
clóchuirfidh tú;
clóchuirfir†
clóchuirfidh sé, sí clóchuirfimid;
clóchuirfidh muid
clóchuirfidh sibh clóchuirfidh siad;
clóchuirfid†
a chlóchuirfidh; a chlóchuirfeas clóchuirfear
conditional chlóchuirfinn /
clóchuirfinn‡
chlóchuirfeá /
clóchuirfeá‡
chlóchuirfeadh sé, sí /
clóchuirfeadh sé, sí‡
chlóchuirfimis; chlóchuirfeadh muid /
clóchuirfimis‡; clóchuirfeadh muid‡
chlóchuirfeadh sibh /
clóchuirfeadh sibh‡
chlóchuirfidís; chlóchuirfeadh siad /
clóchuirfidís‡; clóchuirfeadh siad‡
a chlóchuirfeadh chlóchuirfí /
clóchuirfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gclóchuire mé;
go gclóchuiread†
go gclóchuire tú;
go gclóchuirir†
go gclóchuire sé, sí go gclóchuirimid;
go gclóchuire muid
go gclóchuire sibh go gclóchuire siad;
go gclóchuirid†
— go gclóchuirtear
past dá gclóchuirinn dá gclóchuirteá dá gclóchuireadh sé, sí dá gclóchuirimis;
dá gclóchuireadh muid
dá gclóchuireadh sibh dá gclóchuiridís;
dá gclóchuireadh siad
— dá gclóchuirtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— clóchuirim clóchuir clóchuireadh sé, sí clóchuirimis clóchuirigí;
clóchuiridh†
clóchuiridís — clóchuirtear
past participle clóchurtha
verbal noun clóchur

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

clóchuir m

  1. vocative/genitive singular of clóchur

Mutation

Mutated forms of clóchuir
radical lenition eclipsis
clóchuir chlóchuir gclóchuir

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading