circumtermino
Latin
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kɪr.kʊnˈtɛr.mɪ.noː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [t͡ʃir.kumˈtɛr.mi.no]
Verb
circumterminō (present infinitive circumtermināre, perfect active circumtermināvī, supine circumterminātum); first conjugation
- to bound or limit around
- Synonym: circumscrībō
Conjugation
Conjugation of circumterminō (first conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | circumterminō | circumterminās | circumterminat | circumtermināmus | circumterminātis | circumterminant | ||||||
| imperfect | circumterminābam | circumterminābās | circumterminābat | circumterminābāmus | circumterminābātis | circumterminābant | |||||||
| future | circumterminābō | circumterminābis | circumterminābit | circumterminābimus | circumterminābitis | circumterminābunt | |||||||
| perfect | circumtermināvī | circumtermināvistī | circumtermināvit | circumtermināvimus | circumtermināvistis | circumtermināvērunt, circumtermināvēre | |||||||
| pluperfect | circumtermināveram | circumtermināverās | circumtermināverat | circumtermināverāmus | circumtermināverātis | circumtermināverant | |||||||
| future perfect | circumtermināverō | circumtermināveris | circumtermināverit | circumtermināverimus | circumtermināveritis | circumtermināverint | |||||||
| passive | present | circumterminor | circumtermināris, circumtermināre |
circumterminātur | circumtermināmur | circumtermināminī | circumterminantur | ||||||
| imperfect | circumterminābar | circumterminābāris, circumterminābāre |
circumterminābātur | circumterminābāmur | circumterminābāminī | circumterminābantur | |||||||
| future | circumterminābor | circumtermināberis, circumterminābere |
circumterminābitur | circumterminābimur | circumterminābiminī | circumterminābuntur | |||||||
| perfect | circumterminātus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | circumterminātus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | circumterminātus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | circumterminem | circumterminēs | circumterminet | circumterminēmus | circumterminētis | circumterminent | ||||||
| imperfect | circumterminārem | circumterminārēs | circumtermināret | circumterminārēmus | circumterminārētis | circumterminārent | |||||||
| perfect | circumtermināverim | circumtermināverīs | circumtermināverit | circumtermināverīmus | circumtermināverītis | circumtermināverint | |||||||
| pluperfect | circumtermināvissem | circumtermināvissēs | circumtermināvisset | circumtermināvissēmus | circumtermināvissētis | circumtermināvissent | |||||||
| passive | present | circumterminer | circumterminēris, circumterminēre |
circumterminētur | circumterminēmur | circumterminēminī | circumterminentur | ||||||
| imperfect | circumterminārer | circumterminārēris, circumterminārēre |
circumterminārētur | circumterminārēmur | circumterminārēminī | circumterminārentur | |||||||
| perfect | circumterminātus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | circumterminātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | circumterminā | — | — | circumtermināte | — | ||||||
| future | — | circumterminātō | circumterminātō | — | circumterminātōte | circumterminantō | |||||||
| passive | present | — | circumtermināre | — | — | circumtermināminī | — | ||||||
| future | — | circumterminātor | circumterminātor | — | — | circumterminantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | circumtermināre | circumterminārī | circumtermināns | — | |||||||||
| future | circumterminātūrum esse | circumterminātum īrī | circumterminātūrus | circumterminandus | |||||||||
| perfect | circumtermināvisse | circumterminātum esse | — | circumterminātus | |||||||||
| future perfect | — | circumterminātum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | circumterminātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| circumterminandī | circumterminandō | circumterminandum | circumterminandō | circumterminātum | circumterminātū | ||||||||
References
- “circumtermino”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- circumtermino in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung
- “circumtermino”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- "circumtermino", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *terh₂-
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *(s)ker- (turn)
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *ter-
- Latin terms prefixed with circum-
- Latin 5-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin first conjugation verbs
- Latin first conjugation verbs with perfect in -āv-