ciorraigh

Irish

Verb

ciorraigh (present analytic ciorraíonn, future analytic ciorróidh, verbal noun ciorrú, past participle ciorraithe)

  1. to hack, maim, cut
    Chiorraigh sé an corp le tua.
    He mutilated the body with an axe.
  2. to cut short, make shorter
    focal a chiorrú
    to clip a word
    Ciorraíodh a shaol.
    His life was cut short.

Conjugation

Conjugation of ciorraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ciorraím ciorraíonn tú;
ciorraír†
ciorraíonn sé, sí ciorraímid;
ciorraíonn muid
ciorraíonn sibh ciorraíonn siad;
ciorraíd†
a chiorraíonn; a chiorraíos ciorraítear
past chaigh mé; chiorraíos chaigh tú; chiorraís chaigh sé, sí chiorraíomar; chaigh muid chaigh sibh; chiorraíobhair chaigh siad; chiorraíodar a chaigh ciorraíodh
past habitual chiorraínn /
ciorraínn‡
chiorraíteá /
ciorraíteá‡
chiorraíodh sé, sí /
ciorraíodh sé, sí‡
chiorraímis; chiorraíodh muid /
ciorraímis‡; ciorraíodh muid‡
chiorraíodh sibh /
ciorraíodh sibh‡
chiorraídís; chiorraíodh /
ciorraídís‡; ciorraíodh siad‡
a chiorraíodh chiorraítí /
ciorraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ciorróidh mé;
ciorród;
ciorróchaidh mé†
ciorróidh tú;
ciorróir†;
ciorróchaidh tú†
ciorróidh sé, sí;
ciorróchaidh sé, sí†
ciorróimid;
ciorróidh muid;
ciorróchaimid†;
ciorróchaidh muid†
ciorróidh sibh;
ciorróchaidh sibh†
ciorróidh siad;
ciorróid†;
ciorróchaidh siad†
a chiorróidh; a chiorrós; a chiorróchaidh†; a chiorróchas† ciorrófar; ciorróchar†
conditional chiorróinn; chiorróchainn† /
ciorróinn‡; ciorróchainn†‡
chiorrófá; chiorróchthᆠ/
ciorrófá‡; ciorróchthᆇ
chiorródh sé, sí; chiorróchadh sé, s토/
ciorródh sé, sí‡; ciorróchadh sé, s톇
chiorróimis; chiorródh muid; chiorróchaimis†; chiorróchadh muid† /
ciorróimis‡; ciorródh muid‡; ciorróchaimis†‡; ciorróchadh muid†‡
chiorródh sibh; chiorróchadh sibh† /
ciorródh sibh‡; ciorróchadh sibh†‡
chiorróidís; chiorródh siad; chiorróchaidís†; chiorróchadh siad† /
ciorróidís‡; ciorródh siad‡; ciorróchaidís†‡; ciorróchadh siad†‡
a chiorródh; a chiorróchadh† chiorrófaí; chiorróchtha토/
ciorrófaí‡; ciorróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gciorraí mé;
go gciorraíod†
go gciorraí tú;
go gciorraír†
go gciorraí sé, sí go gciorraímid;
go gciorraí muid
go gciorraí sibh go gciorraí siad;
go gciorraíd†
— go gciorraítear
past dá gciorraínn dá gciorraíteá dá gciorraíodh sé, sí dá gciorraímis;
dá gciorraíodh muid
dá gciorraíodh sibh dá gciorraídís;
dá gciorraíodh siad
— dá gciorraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— ciorraím caigh ciorraíodh sé, sí ciorraímis ciorraígí;
ciorraídh†
ciorraídís — ciorraítear
past participle ciorraithe
verbal noun ciorrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of ciorraigh
radical lenition eclipsis
ciorraigh chiorraigh gciorraigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “ciorraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “ciorraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
  • “ciorraigh”, in Foclóir Nua Gaeilge (in Irish), Foras na Gaeilge, 2013–2026