ciontaigh

Irish

Etymology 1

From Middle Irish cintaigid.[1] By surface analysis, cion +‎ -taigh.

Alternative forms

  • cionntaigh, cionntuigh, ciontuigh (obsolete)[2]

Verb

ciontaigh (present analytic ciontaíonn, future analytic ciontóidh, verbal noun ciontú, past participle ciontaithe)

  1. (intransitive) to transgress (commit an offense), sin, offend
  2. (transitive) to accuse, incriminate
  3. (reflexive) to confess
  4. (transitive) to convict
  5. to condemn, blame
Conjugation
Conjugation of ciontaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ciontaím ciontaíonn tú;
ciontaír†
ciontaíonn sé, sí ciontaímid;
ciontaíonn muid
ciontaíonn sibh ciontaíonn siad;
ciontaíd†
a chiontaíonn; a chiontaíos ciontaítear
past chiontaigh mé; chiontaíos chiontaigh tú; chiontaís chiontaigh sé, sí chiontaíomar; chiontaigh muid chiontaigh sibh; chiontaíobhair chiontaigh siad; chiontaíodar a chiontaigh ciontaíodh
past habitual chiontaínn /
ciontaínn‡
chiontaíteá /
ciontaíteá‡
chiontaíodh sé, sí /
ciontaíodh sé, sí‡
chiontaímis; chiontaíodh muid /
ciontaímis‡; ciontaíodh muid‡
chiontaíodh sibh /
ciontaíodh sibh‡
chiontaídís; chiontaíodh /
ciontaídís‡; ciontaíodh siad‡
a chiontaíodh chiontaítí /
ciontaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ciontóidh mé;
ciontód;
ciontóchaidh mé†
ciontóidh tú;
ciontóir†;
ciontóchaidh tú†
ciontóidh sé, sí;
ciontóchaidh sé, sí†
ciontóimid;
ciontóidh muid;
ciontóchaimid†;
ciontóchaidh muid†
ciontóidh sibh;
ciontóchaidh sibh†
ciontóidh siad;
ciontóid†;
ciontóchaidh siad†
a chiontóidh; a chiontós; a chiontóchaidh†; a chiontóchas† ciontófar; ciontóchar†
conditional chiontóinn; chiontóchainn† /
ciontóinn‡; ciontóchainn†‡
chiontófá; chiontóchthᆠ/
ciontófá‡; ciontóchthᆇ
chiontódh sé, sí; chiontóchadh sé, s토/
ciontódh sé, sí‡; ciontóchadh sé, s톇
chiontóimis; chiontódh muid; chiontóchaimis†; chiontóchadh muid† /
ciontóimis‡; ciontódh muid‡; ciontóchaimis†‡; ciontóchadh muid†‡
chiontódh sibh; chiontóchadh sibh† /
ciontódh sibh‡; ciontóchadh sibh†‡
chiontóidís; chiontódh siad; chiontóchaidís†; chiontóchadh siad† /
ciontóidís‡; ciontódh siad‡; ciontóchaidís†‡; ciontóchadh siad†‡
a chiontódh; a chiontóchadh† chiontófaí; chiontóchtha토/
ciontófaí‡; ciontóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gciontaí mé;
go gciontaíod†
go gciontaí tú;
go gciontaír†
go gciontaí sé, sí go gciontaímid;
go gciontaí muid
go gciontaí sibh go gciontaí siad;
go gciontaíd†
— go gciontaítear
past dá gciontaínn dá gciontaíteá dá gciontaíodh sé, sí dá gciontaímis;
dá gciontaíodh muid
dá gciontaíodh sibh dá gciontaídís;
dá gciontaíodh siad
— dá gciontaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— ciontaím ciontaigh ciontaíodh sé, sí ciontaímis ciontaígí;
ciontaídh†
ciontaídís — ciontaítear
past participle ciontaithe
verbal noun ciontú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms
Derived terms

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1904), “cionntuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 140
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “ciontaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Alternative forms

  • cionntaigh (obsolete)

Adjective

ciontaigh

  1. inflection of ciontach:
    1. masculine vocative/genitive singular
    2. (archaic) feminine dative singular

Noun

ciontaigh

  1. inflection of ciontach:
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of ciontaigh
radical lenition eclipsis
ciontaigh chiontaigh gciontaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “cintaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  2. ^ “ciontaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy