cinntigh

Irish

Etymology 1

From cinnte +‎ -igh.

Verb

cinntigh (present analytic cinntíonn, future analytic cinnteoidh, verbal noun cinntiú, past participle cinntithe)

  1. (intransitive) to make certain
  2. (transitive) to confirm, assure
Conjugation
Conjugation of cinntigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cinntím cinntíonn tú;
cinntír†
cinntíonn sé, sí cinntímid;
cinntíonn muid
cinntíonn sibh cinntíonn siad;
cinntíd†
a chinntíonn; a chinntíos cinntítear
past chinntigh mé; chinntíos chinntigh tú; chinntís chinntigh sé, sí chinntíomar; chinntigh muid chinntigh sibh; chinntíobhair chinntigh siad; chinntíodar a chinntigh cinntíodh
past habitual chinntínn /
cinntínn‡
chinntíteá /
cinntíteá‡
chinntíodh sé, sí /
cinntíodh sé, sí‡
chinntímis; chinntíodh muid /
cinntímis‡; cinntíodh muid‡
chinntíodh sibh /
cinntíodh sibh‡
chinntídís; chinntíodh /
cinntídís‡; cinntíodh siad‡
a chinntíodh chinntítí /
cinntítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cinnteoidh mé;
cinnteod;
cinnteochaidh mé†
cinnteoidh tú;
cinnteoir†;
cinnteochaidh tú†
cinnteoidh sé, sí;
cinnteochaidh sé, sí†
cinnteoimid;
cinnteoidh muid;
cinnteochaimid†;
cinnteochaidh muid†
cinnteoidh sibh;
cinnteochaidh sibh†
cinnteoidh siad;
cinnteoid†;
cinnteochaidh siad†
a chinnteoidh; a chinnteos; a chinnteochaidh†; a chinnteochas† cinnteofar; cinnteochar†
conditional chinnteoinn; chinnteochainn† /
cinnteoinn‡; cinnteochainn†‡
chinnteofá; chinnteochthᆠ/
cinnteofá‡; cinnteochthᆇ
chinnteodh sé, sí; chinnteochadh sé, s토/
cinnteodh sé, sí‡; cinnteochadh sé, s톇
chinnteoimis; chinnteodh muid; chinnteochaimis†; chinnteochadh muid† /
cinnteoimis‡; cinnteodh muid‡; cinnteochaimis†‡; cinnteochadh muid†‡
chinnteodh sibh; chinnteochadh sibh† /
cinnteodh sibh‡; cinnteochadh sibh†‡
chinnteoidís; chinnteodh siad; chinnteochaidís†; chinnteochadh siad† /
cinnteoidís‡; cinnteodh siad‡; cinnteochaidís†‡; cinnteochadh siad†‡
a chinnteodh; a chinnteochadh† chinnteofaí; chinnteochtha토/
cinnteofaí‡; cinnteochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcinntí mé;
go gcinntíod†
go gcinntí tú;
go gcinntír†
go gcinntí sé, sí go gcinntímid;
go gcinntí muid
go gcinntí sibh go gcinntí siad;
go gcinntíd†
— go gcinntítear
past dá gcinntínn dá gcinntíteá dá gcinntíodh sé, sí dá gcinntímis;
dá gcinntíodh muid
dá gcinntíodh sibh dá gcinntídís;
dá gcinntíodh siad
— dá gcinntítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cinntím cinntigh cinntíodh sé, sí cinntímis cinntígí;
cinntídh†
cinntídís — cinntítear
past participle cinntithe
verbal noun cinntiú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

cinntigh

  1. inflection of cinnteach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of cinntigh
radical lenition eclipsis
cinntigh chinntigh gcinntigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading