cimigh

Irish

Etymology

From cime (“captive, prisoner”) +‎ -igh

Verb

cimigh (present analytic cimíonn, future analytic cimeoidh, verbal noun cimiú, past participle cimithe)

  1. (transitive) to commit (to prison); make captive

Conjugation

Conjugation of cimigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cimím cimíonn tú;
cimír†
cimíonn sé, sí cimímid;
cimíonn muid
cimíonn sibh cimíonn siad;
cimíd†
a chimíonn; a chimíos cimítear
past chimigh mé; chimíos chimigh tú; chimís chimigh sé, sí chimíomar; chimigh muid chimigh sibh; chimíobhair chimigh siad; chimíodar a chimigh cimíodh
past habitual chimínn /
cimínn‡
chimíteá /
cimíteá‡
chimíodh sé, sí /
cimíodh sé, sí‡
chimímis; chimíodh muid /
cimímis‡; cimíodh muid‡
chimíodh sibh /
cimíodh sibh‡
chimídís; chimíodh /
cimídís‡; cimíodh siad‡
a chimíodh chimítí /
cimítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cimeoidh mé;
cimeod;
cimeochaidh mé†
cimeoidh tú;
cimeoir†;
cimeochaidh tú†
cimeoidh sé, sí;
cimeochaidh sé, sí†
cimeoimid;
cimeoidh muid;
cimeochaimid†;
cimeochaidh muid†
cimeoidh sibh;
cimeochaidh sibh†
cimeoidh siad;
cimeoid†;
cimeochaidh siad†
a chimeoidh; a chimeos; a chimeochaidh†; a chimeochas† cimeofar; cimeochar†
conditional chimeoinn; chimeochainn† /
cimeoinn‡; cimeochainn†‡
chimeofá; chimeochthᆠ/
cimeofá‡; cimeochthᆇ
chimeodh sé, sí; chimeochadh sé, s토/
cimeodh sé, sí‡; cimeochadh sé, s톇
chimeoimis; chimeodh muid; chimeochaimis†; chimeochadh muid† /
cimeoimis‡; cimeodh muid‡; cimeochaimis†‡; cimeochadh muid†‡
chimeodh sibh; chimeochadh sibh† /
cimeodh sibh‡; cimeochadh sibh†‡
chimeoidís; chimeodh siad; chimeochaidís†; chimeochadh siad† /
cimeoidís‡; cimeodh siad‡; cimeochaidís†‡; cimeochadh siad†‡
a chimeodh; a chimeochadh† chimeofaí; chimeochtha토/
cimeofaí‡; cimeochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcimí mé;
go gcimíod†
go gcimí tú;
go gcimír†
go gcimí sé, sí go gcimímid;
go gcimí muid
go gcimí sibh go gcimí siad;
go gcimíd†
— go gcimítear
past dá gcimínn dá gcimíteá dá gcimíodh sé, sí dá gcimímis;
dá gcimíodh muid
dá gcimíodh sibh dá gcimídís;
dá gcimíodh siad
— dá gcimítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cimím cimigh cimíodh sé, sí cimímis cimígí;
cimídh†
cimídís — cimítear
past participle cimithe
verbal noun cimiú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

  • cimíocht f (“captivity, bondage”)

Mutation

Mutated forms of cimigh
radical lenition eclipsis
cimigh chimigh gcimigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “cimigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN