ciúnaigh
Irish
Verb
ciúnaigh (present analytic ciúnaíonn, future analytic ciúnóidh, verbal noun ciúnú, past participle ciúnaithe)
- to calm down
- to silence, quieten down, hush
- Synonym: cuir ina thost
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | ciúnaím | ciúnaíonn tú; ciúnaír† |
ciúnaíonn sé, sí | ciúnaímid; ciúnaíonn muid |
ciúnaíonn sibh | ciúnaíonn siad; ciúnaíd† |
a chiúnaíonn; a chiúnaíos | ciúnaítear |
| past | chiúnaigh mé; chiúnaíos | chiúnaigh tú; chiúnaís | chiúnaigh sé, sí | chiúnaíomar; chiúnaigh muid | chiúnaigh sibh; chiúnaíobhair | chiúnaigh siad; chiúnaíodar | a chiúnaigh | ciúnaíodh |
| past habitual | chiúnaínn / ciúnaínn‡ |
chiúnaíteá / ciúnaíteᇠ|
chiúnaíodh sé, sí / ciúnaíodh sé, sí‡ |
chiúnaímis; chiúnaíodh muid / ciúnaímis‡; ciúnaíodh muid‡ |
chiúnaíodh sibh / ciúnaíodh sibh‡ |
chiúnaídís; chiúnaíodh / ciúnaídís‡; ciúnaíodh siad‡ |
a chiúnaíodh | chiúnaítí / ciúnaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | ciúnóidh mé; ciúnód; ciúnóchaidh mé† |
ciúnóidh tú; ciúnóir†; ciúnóchaidh tú† |
ciúnóidh sé, sí; ciúnóchaidh sé, sí† |
ciúnóimid; ciúnóidh muid; ciúnóchaimid†; ciúnóchaidh muid† |
ciúnóidh sibh; ciúnóchaidh sibh† |
ciúnóidh siad; ciúnóid†; ciúnóchaidh siad† |
a chiúnóidh; a chiúnós; a chiúnóchaidh†; a chiúnóchas† | ciúnófar; ciúnóchar† |
| conditional | chiúnóinn; chiúnóchainn† / ciúnóinn‡; ciúnóchainn†‡ |
chiúnófá; chiúnóchthᆠ/ ciúnófá‡; ciúnóchthᆇ |
chiúnódh sé, sí; chiúnóchadh sé, sí† / ciúnódh sé, sí‡; ciúnóchadh sé, s톇 |
chiúnóimis; chiúnódh muid; chiúnóchaimis†; chiúnóchadh muid† / ciúnóimis‡; ciúnódh muid‡; ciúnóchaimis†‡; ciúnóchadh muid†‡ |
chiúnódh sibh; chiúnóchadh sibh† / ciúnódh sibh‡; ciúnóchadh sibh†‡ |
chiúnóidís; chiúnódh siad; chiúnóchaidís†; chiúnóchadh siad† / ciúnóidís‡; ciúnódh siad‡; ciúnóchaidís†‡; ciúnóchadh siad†‡ |
a chiúnódh; a chiúnóchadh† | chiúnófaí; chiúnóchthaí† / ciúnófaí‡; ciúnóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gciúnaí mé; go gciúnaíod† |
go gciúnaí tú; go gciúnaír† |
go gciúnaí sé, sí | go gciúnaímid; go gciúnaí muid |
go gciúnaí sibh | go gciúnaí siad; go gciúnaíd† |
— | go gciúnaítear |
| past | dá gciúnaínn | dá gciúnaíteá | dá gciúnaíodh sé, sí | dá gciúnaímis; dá gciúnaíodh muid |
dá gciúnaíodh sibh | dá gciúnaídís; dá gciúnaíodh siad |
— | dá gciúnaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | ciúnaím | ciúnaigh | ciúnaíodh sé, sí | ciúnaímis | ciúnaígí; ciúnaídh† |
ciúnaídís | — | ciúnaítear |
| past participle | ciúnaithe | |||||||
| verbal noun | ciúnú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| ciúnaigh | chiúnaigh | gciúnaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “ciúnaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
- “ciúnaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
- “ciúnaigh”, in Foclóir Nua Gaeilge (in Irish), Foras na Gaeilge, 2013–2026
- Ó Dónaill, Niall; Ua Maoileoin, Pádraig (1991), “ciúnú”, in An Foclóir Beag (in Irish), Dublin: An Gúm