ciúnaigh

Irish

Verb

ciúnaigh (present analytic ciúnaíonn, future analytic ciúnóidh, verbal noun ciúnú, past participle ciúnaithe)

  1. to calm down
  2. to silence, quieten down, hush
    Synonym: cuir ina thost

Conjugation

Conjugation of ciúnaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ciúnaím ciúnaíonn tú;
ciúnaír†
ciúnaíonn sé, sí ciúnaímid;
ciúnaíonn muid
ciúnaíonn sibh ciúnaíonn siad;
ciúnaíd†
a chiúnaíonn; a chiúnaíos ciúnaítear
past chiúnaigh mé; chiúnaíos chiúnaigh tú; chiúnaís chiúnaigh sé, sí chiúnaíomar; chiúnaigh muid chiúnaigh sibh; chiúnaíobhair chiúnaigh siad; chiúnaíodar a chiúnaigh ciúnaíodh
past habitual chiúnaínn /
ciúnaínn‡
chiúnaíteá /
ciúnaíteá‡
chiúnaíodh sé, sí /
ciúnaíodh sé, sí‡
chiúnaímis; chiúnaíodh muid /
ciúnaímis‡; ciúnaíodh muid‡
chiúnaíodh sibh /
ciúnaíodh sibh‡
chiúnaídís; chiúnaíodh /
ciúnaídís‡; ciúnaíodh siad‡
a chiúnaíodh chiúnaítí /
ciúnaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ciúnóidh mé;
ciúnód;
ciúnóchaidh mé†
ciúnóidh tú;
ciúnóir†;
ciúnóchaidh tú†
ciúnóidh sé, sí;
ciúnóchaidh sé, sí†
ciúnóimid;
ciúnóidh muid;
ciúnóchaimid†;
ciúnóchaidh muid†
ciúnóidh sibh;
ciúnóchaidh sibh†
ciúnóidh siad;
ciúnóid†;
ciúnóchaidh siad†
a chiúnóidh; a chiúnós; a chiúnóchaidh†; a chiúnóchas† ciúnófar; ciúnóchar†
conditional chiúnóinn; chiúnóchainn† /
ciúnóinn‡; ciúnóchainn†‡
chiúnófá; chiúnóchthᆠ/
ciúnófá‡; ciúnóchthᆇ
chiúnódh sé, sí; chiúnóchadh sé, s토/
ciúnódh sé, sí‡; ciúnóchadh sé, s톇
chiúnóimis; chiúnódh muid; chiúnóchaimis†; chiúnóchadh muid† /
ciúnóimis‡; ciúnódh muid‡; ciúnóchaimis†‡; ciúnóchadh muid†‡
chiúnódh sibh; chiúnóchadh sibh† /
ciúnódh sibh‡; ciúnóchadh sibh†‡
chiúnóidís; chiúnódh siad; chiúnóchaidís†; chiúnóchadh siad† /
ciúnóidís‡; ciúnódh siad‡; ciúnóchaidís†‡; ciúnóchadh siad†‡
a chiúnódh; a chiúnóchadh† chiúnófaí; chiúnóchtha토/
ciúnófaí‡; ciúnóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gciúnaí mé;
go gciúnaíod†
go gciúnaí tú;
go gciúnaír†
go gciúnaí sé, sí go gciúnaímid;
go gciúnaí muid
go gciúnaí sibh go gciúnaí siad;
go gciúnaíd†
— go gciúnaítear
past dá gciúnaínn dá gciúnaíteá dá gciúnaíodh sé, sí dá gciúnaímis;
dá gciúnaíodh muid
dá gciúnaíodh sibh dá gciúnaídís;
dá gciúnaíodh siad
— dá gciúnaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— ciúnaím ciúnaigh ciúnaíodh sé, sí ciúnaímis ciúnaígí;
ciúnaídh†
ciúnaídís — ciúnaítear
past participle ciúnaithe
verbal noun ciúnú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of ciúnaigh
radical lenition eclipsis
ciúnaigh chiúnaigh gciúnaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “ciúnaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “ciúnaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
  • “ciúnaigh”, in Foclóir Nua Gaeilge (in Irish), Foras na Gaeilge, 2013–2026
  • Ó Dónaill, Niall; Ua Maoileoin, Pádraig (1991), “ciúnú”, in An Foclóir Beag (in Irish), Dublin: An Gúm