centuriat

Latin

Verb

centuriat

  1. third-person singular present active indicative of centuriō

Romanian

Etymology

    Learned borrowing from Latin centuriatis.

    Adjective

    centuriat m or n (feminine singular centuriată, masculine plural centuriați, feminine/neuter plural centuriate)

    1. centuriate

    Declension

    Declension of centuriat
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite centuriat centuriată centuriați centuriate
    definite centuriatul centuriata centuriații centuriatele
    genitive-
    dative
    indefinite centuriat centuriate centuriați centuriate
    definite centuriatului centuriatei centuriaților centuriatelor