ceadaigh

Irish

Alternative forms

Etymology

From Middle Irish cetaigid.[1] By surface analysis, cead +‎ -igh.

Verb

ceadaigh (present analytic ceadaíonn, future analytic ceadóidh, verbal noun ceadú, past participle ceadaithe)

  1. to permit, allow

Conjugation

Conjugation of ceadaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ceadaím ceadaíonn tú;
ceadaír†
ceadaíonn sé, sí ceadaímid;
ceadaíonn muid
ceadaíonn sibh ceadaíonn siad;
ceadaíd†
a cheadaíonn; a cheadaíos ceadaítear
past cheadaigh mé; cheadaíos cheadaigh tú; cheadaís cheadaigh sé, sí cheadaíomar; cheadaigh muid cheadaigh sibh; cheadaíobhair cheadaigh siad; cheadaíodar a cheadaigh ceadaíodh
past habitual cheadaínn /
ceadaínn‡
cheadaíteá /
ceadaíteá‡
cheadaíodh sé, sí /
ceadaíodh sé, sí‡
cheadaímis; cheadaíodh muid /
ceadaímis‡; ceadaíodh muid‡
cheadaíodh sibh /
ceadaíodh sibh‡
cheadaídís; cheadaíodh /
ceadaídís‡; ceadaíodh siad‡
a cheadaíodh cheadaítí /
ceadaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ceadóidh mé;
ceadód;
ceadóchaidh mé†
ceadóidh tú;
ceadóir†;
ceadóchaidh tú†
ceadóidh sé, sí;
ceadóchaidh sé, sí†
ceadóimid;
ceadóidh muid;
ceadóchaimid†;
ceadóchaidh muid†
ceadóidh sibh;
ceadóchaidh sibh†
ceadóidh siad;
ceadóid†;
ceadóchaidh siad†
a cheadóidh; a cheadós; a cheadóchaidh†; a cheadóchas† ceadófar; ceadóchar†
conditional cheadóinn; cheadóchainn† /
ceadóinn‡; ceadóchainn†‡
cheadófá; cheadóchthᆠ/
ceadófá‡; ceadóchthᆇ
cheadódh sé, sí; cheadóchadh sé, s토/
ceadódh sé, sí‡; ceadóchadh sé, s톇
cheadóimis; cheadódh muid; cheadóchaimis†; cheadóchadh muid† /
ceadóimis‡; ceadódh muid‡; ceadóchaimis†‡; ceadóchadh muid†‡
cheadódh sibh; cheadóchadh sibh† /
ceadódh sibh‡; ceadóchadh sibh†‡
cheadóidís; cheadódh siad; cheadóchaidís†; cheadóchadh siad† /
ceadóidís‡; ceadódh siad‡; ceadóchaidís†‡; ceadóchadh siad†‡
a cheadódh; a cheadóchadh† cheadófaí; cheadóchtha토/
ceadófaí‡; ceadóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gceadaí mé;
go gceadaíod†
go gceadaí tú;
go gceadaír†
go gceadaí sé, sí go gceadaímid;
go gceadaí muid
go gceadaí sibh go gceadaí siad;
go gceadaíd†
— go gceadaítear
past dá gceadaínn dá gceadaíteá dá gceadaíodh sé, sí dá gceadaímis;
dá gceadaíodh muid
dá gceadaíodh sibh dá gceadaídís;
dá gceadaíodh siad
— dá gceadaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— ceadaím ceadaigh ceadaíodh sé, sí ceadaímis ceadaígí;
ceadaídh†
ceadaídís — ceadaítear
past participle ceadaithe
verbal noun ceadú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Synonyms

Mutation

Mutated forms of ceadaigh
radical lenition eclipsis
ceadaigh cheadaigh gceadaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “cetaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “ceaduiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 173; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “ceadaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN