carobójca

Polish

Etymology

    From car + -o- + bić + -ca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡sa.rɔˈbuj.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ujt͡sa
    • Syllabification: ca‧ro‧bój‧ca

    Noun

    carobójca m pers (female equivalent carobójczyni)

    1. tsaricide (person who commits tsaricide)

    Declension

    Declension of carobójca
    singular plural
    nominative carobójca carobójcy, carobójce1
    genitive carobójcy carobójców
    dative carobójcy carobójcom
    accusative carobójcę carobójców
    instrumental carobójcą carobójcami
    locative carobójcy carobójcach
    vocative carobójco carobójcy

    1Deprecative.

    adjective

    Further reading

    • “carobójca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “carobójca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)