caolaigh

Irish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

caolaigh (present analytic caolaíonn, future analytic caolóidh, verbal noun caolú, past participle caolaithe)

  1. (ergative) attenuate
  2. (ergative, phonology, phonetics) palatalise

Conjugation

Conjugation of caolaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present caolaím caolaíonn tú;
caolaír†
caolaíonn sé, sí caolaímid;
caolaíonn muid
caolaíonn sibh caolaíonn siad;
caolaíd†
a chaolaíonn; a chaolaíos caolaítear
past chcaolaigh mé; chaolaíos chcaolaigh tú; chaolaís chcaolaigh sé, sí chaolaíomar; chcaolaigh muid chcaolaigh sibh; chaolaíobhair chcaolaigh siad; chaolaíodar a chcaolaigh caolaíodh
past habitual chaolaínn /
caolaínn‡
chaolaíteá /
caolaíteá‡
chaolaíodh sé, sí /
caolaíodh sé, sí‡
chaolaímis; chaolaíodh muid /
caolaímis‡; caolaíodh muid‡
chaolaíodh sibh /
caolaíodh sibh‡
chaolaídís; chaolaíodh /
caolaídís‡; caolaíodh siad‡
a chaolaíodh chaolaítí /
caolaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future caolóidh mé;
caolód;
caolóchaidh mé†
caolóidh tú;
caolóir†;
caolóchaidh tú†
caolóidh sé, sí;
caolóchaidh sé, sí†
caolóimid;
caolóidh muid;
caolóchaimid†;
caolóchaidh muid†
caolóidh sibh;
caolóchaidh sibh†
caolóidh siad;
caolóid†;
caolóchaidh siad†
a chaolóidh; a chaolós; a chaolóchaidh†; a chaolóchas† caolófar; caolóchar†
conditional chaolóinn; chaolóchainn† /
caolóinn‡; caolóchainn†‡
chaolófá; chaolóchthᆠ/
caolófá‡; caolóchthᆇ
chaolódh sé, sí; chaolóchadh sé, s토/
caolódh sé, sí‡; caolóchadh sé, s톇
chaolóimis; chaolódh muid; chaolóchaimis†; chaolóchadh muid† /
caolóimis‡; caolódh muid‡; caolóchaimis†‡; caolóchadh muid†‡
chaolódh sibh; chaolóchadh sibh† /
caolódh sibh‡; caolóchadh sibh†‡
chaolóidís; chaolódh siad; chaolóchaidís†; chaolóchadh siad† /
caolóidís‡; caolódh siad‡; caolóchaidís†‡; caolóchadh siad†‡
a chaolódh; a chaolóchadh† chaolófaí; chaolóchtha토/
caolófaí‡; caolóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcaolaí mé;
go gcaolaíod†
go gcaolaí tú;
go gcaolaír†
go gcaolaí sé, sí go gcaolaímid;
go gcaolaí muid
go gcaolaí sibh go gcaolaí siad;
go gcaolaíd†
— go gcaolaítear
past dá gcaolaínn dá gcaolaíteá dá gcaolaíodh sé, sí dá gcaolaímis;
dá gcaolaíodh muid
dá gcaolaíodh sibh dá gcaolaídís;
dá gcaolaíodh siad
— dá gcaolaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— caolaím ccaolaigh caolaíodh sé, sí caolaímis caolaígí;
caolaídh†
caolaídís — caolaítear
past participle caolaithe
verbal noun caolú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Further reading

  • “caolaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “caolaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “caolaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026