cabhraigh

Irish

Etymology 1

Altered from Old Irish cobraithir.[1] By surface analysis, cabhair +‎ -aigh.

Verb

cabhraigh (present analytic cabhraíonn, future analytic cabhróidh, verbal noun cabhrú, past participle cabhraithe)

  1. (intransitive) to help (+ le)
    An gcabhróidh tú liom?
    Will you help me?
Conjugation
Conjugation of cabhraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present cabhraím cabhraíonn tú;
cabhraír†
cabhraíonn sé, sí cabhraímid;
cabhraíonn muid
cabhraíonn sibh cabhraíonn siad;
cabhraíd†
a chabhraíonn; a chabhraíos cabhraítear
past chabhraigh mé; chabhraíos chabhraigh tú; chabhraís chabhraigh sé, sí chabhraíomar; chabhraigh muid chabhraigh sibh; chabhraíobhair chabhraigh siad; chabhraíodar a chabhraigh cabhraíodh
past habitual chabhraínn /
cabhraínn‡
chabhraíteá /
cabhraíteá‡
chabhraíodh sé, sí /
cabhraíodh sé, sí‡
chabhraímis; chabhraíodh muid /
cabhraímis‡; cabhraíodh muid‡
chabhraíodh sibh /
cabhraíodh sibh‡
chabhraídís; chabhraíodh /
cabhraídís‡; cabhraíodh siad‡
a chabhraíodh chabhraítí /
cabhraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future cabhróidh mé;
cabhród;
cabhróchaidh mé†
cabhróidh tú;
cabhróir†;
cabhróchaidh tú†
cabhróidh sé, sí;
cabhróchaidh sé, sí†
cabhróimid;
cabhróidh muid;
cabhróchaimid†;
cabhróchaidh muid†
cabhróidh sibh;
cabhróchaidh sibh†
cabhróidh siad;
cabhróid†;
cabhróchaidh siad†
a chabhróidh; a chabhrós; a chabhróchaidh†; a chabhróchas† cabhrófar; cabhróchar†
conditional chabhróinn; chabhróchainn† /
cabhróinn‡; cabhróchainn†‡
chabhrófá; chabhróchthᆠ/
cabhrófá‡; cabhróchthᆇ
chabhródh sé, sí; chabhróchadh sé, s토/
cabhródh sé, sí‡; cabhróchadh sé, s톇
chabhróimis; chabhródh muid; chabhróchaimis†; chabhróchadh muid† /
cabhróimis‡; cabhródh muid‡; cabhróchaimis†‡; cabhróchadh muid†‡
chabhródh sibh; chabhróchadh sibh† /
cabhródh sibh‡; cabhróchadh sibh†‡
chabhróidís; chabhródh siad; chabhróchaidís†; chabhróchadh siad† /
cabhróidís‡; cabhródh siad‡; cabhróchaidís†‡; cabhróchadh siad†‡
a chabhródh; a chabhróchadh† chabhrófaí; chabhróchtha토/
cabhrófaí‡; cabhróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcabhraí mé;
go gcabhraíod†
go gcabhraí tú;
go gcabhraír†
go gcabhraí sé, sí go gcabhraímid;
go gcabhraí muid
go gcabhraí sibh go gcabhraí siad;
go gcabhraíd†
— go gcabhraítear
past dá gcabhraínn dá gcabhraíteá dá gcabhraíodh sé, sí dá gcabhraímis;
dá gcabhraíodh muid
dá gcabhraíodh sibh dá gcabhraídís;
dá gcabhraíodh siad
— dá gcabhraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— cabhraím cabhraigh cabhraíodh sé, sí cabhraímis cabhraígí;
cabhraídh†
cabhraídís — cabhraítear
past participle cabhraithe
verbal noun cabhrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

cabhraigh

  1. inflection of cabhrach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Noun

cabhraigh

  1. (archaic) dative singular of cabhair

Mutation

Mutated forms of cabhraigh
radical lenition eclipsis
cabhraigh chabhraigh gcabhraigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “cobraithir”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading