butucar

Romanian

Etymology

    From butuc + -ar.

    Noun

    butucar m (plural butucari)

    1. sylviculturist, forester

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative butucar butucarul butucari butucarii
    genitive-dative butucar butucarului butucari butucarilor
    vocative butucarule butucarilor

    References

    • butucar in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN