buntownik

Polish

Alternative forms

Etymology

    From bunt + -ownik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bunˈtɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: bun‧tow‧nik

    Noun

    buntownik m pers (female equivalent buntowniczka or (dialectal) bóntownica)

    1. rebel, rogue

    Declension

    Declension of buntownik
    singular plural
    nominative buntownik buntownicy, buntowniki1
    genitive buntownika buntowników
    dative buntownikowi buntownikom
    accusative buntownika buntowników
    instrumental buntownikiem buntownikami
    locative buntowniku buntownikach
    vocative buntowniku buntownicy

    1Deprecative.

    adjective

    Further reading

    • “buntownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “buntownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)