buncik

Polish

Etymology

    From bunt + -ik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbun.t͡ɕik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -unt͡ɕik
    • Syllabification: bun‧cik

    Noun

    buncik m inan

    1. (government, politics) diminutive of bunt

    Declension

    Declension of buncik
    singular plural
    nominative buncik bunciki
    genitive bunciku buncików
    dative buncikowi buncikom
    accusative buncik bunciki
    instrumental buncikiem buncikami
    locative bunciku buncikach
    vocative bunciku bunciki

    Further reading

    • “buncik”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)