buczeć

See also: buczéć

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *bučàti.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbu.t͡ʂɛt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut͡ʂɛt͡ɕ
    • Syllabification: bu‧czeć

    Verb

    buczeć impf (perfective zabuczeć)

    1. (intransitive) to buzz, to hum, to drone
      Synonyms: brzęczeć, bzykać
    2. (intransitive) to sob, to cry audibly
    3. (intransitive, colloquial) to boo

    Conjugation

    Conjugation of buczeć impf (class VIIb)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive buczeć
    present tense 1st buczę buczymy
    2nd buczysz buczycie
    3rd buczy buczą
    impersonal buczy się
    past tense 1st buczałem,
    -(e)m buczał
    buczałam,
    -(e)m buczała
    buczałom1,
    -(e)m buczało
    buczeliśmy,
    -(e)śmy buczeli
    buczałyśmy,
    -(e)śmy buczały
    2nd buczałeś,
    -(e)ś buczał
    buczałaś,
    -(e)ś buczała
    buczałoś1,
    -(e)ś buczało
    buczeliście,
    -(e)ście buczeli
    buczałyście,
    -(e)ście buczały
    3rd buczał buczała buczało buczeli buczały
    impersonal buczano
    future tense 1st będę buczał, będę buczeć będę buczała, będę buczeć będę buczało1, będę buczeć będziemy buczeli, będziemy buczeć będziemy buczały, będziemy buczeć
    2nd będziesz buczał, będziesz buczeć będziesz buczała, będziesz buczeć będziesz buczało1, będziesz buczeć będziecie buczeli, będziecie buczeć będziecie buczały, będziecie buczeć
    3rd będzie buczał, będzie buczeć będzie buczała, będzie buczeć będzie buczało, będzie buczeć będą buczeli, będą buczeć będą buczały, będą buczeć
    impersonal będzie buczeć się
    conditional 1st buczałbym,
    bym buczał
    buczałabym,
    bym buczała
    buczałobym1,
    bym buczało
    buczelibyśmy,
    byśmy buczeli
    buczałybyśmy,
    byśmy buczały
    2nd buczałbyś,
    byś buczał
    buczałabyś,
    byś buczała
    buczałobyś1,
    byś buczało
    buczelibyście,
    byście buczeli
    buczałybyście,
    byście buczały
    3rd buczałby,
    by buczał
    buczałaby,
    by buczała
    buczałoby,
    by buczało
    buczeliby,
    by buczeli
    buczałyby,
    by buczały
    impersonal buczano by
    imperative 1st niech buczę buczmy
    2nd bucz buczcie
    3rd niech buczy niech buczą
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st buczałem był buczałam była buczałom było1 buczeliśmy byli buczałyśmy były
    2nd buczałeś był buczałaś była buczałoś było1 buczeliście byli buczałyście były
    3rd buczał był buczała była buczało było buczeli byli buczały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym buczał byłabym buczała byłobym buczało1 bylibyśmy buczeli byłybyśmy buczały
    2nd byłbyś buczał byłabyś buczała byłobyś buczało1 bylibyście buczeli byłybyście buczały
    3rd byłby buczał byłaby buczała byłoby buczało byliby buczeli byłyby buczały
    active adjectival participle buczący bucząca buczące buczący buczące
    contemporary adverbial participle bucząc
    verbal noun buczenie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Derived terms

    Further reading

    • “buczeć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “buczeć”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)