bubuitură

Romanian

Etymology

    From bubui + -tură.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bu.bu.iˈtu.rə/

    Noun

    bubuitură f (plural bubuituri)

    1. bang
      Synonym: bubuit

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative bubuitură bubuitura bubuituri bubuiturile
    genitive-dative bubuituri bubuiturii bubuituri bubuiturilor
    vocative bubuitură, bubuituro bubuiturilor