buanaigh

Irish

Verb

buanaigh (present analytic buanaíonn, future analytic buanóidh, verbal noun buanú, past participle buanaithe)

  1. to perpetuate
  2. to make permanent, cement, fix
    1. (especially photography, printing) to fix an image or colour (make the print permanent by applying some chemical coating)

Conjugation

Conjugation of buanaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present buanaím buanaíonn tú;
buanaír†
buanaíonn sé, sí buanaímid;
buanaíonn muid
buanaíonn sibh buanaíonn siad;
buanaíd†
a bhuanaíonn; a bhuanaíos buanaítear
past bhuanaigh mé; bhuanaíos bhuanaigh tú; bhuanaís bhuanaigh sé, sí bhuanaíomar; bhuanaigh muid bhuanaigh sibh; bhuanaíobhair bhuanaigh siad; bhuanaíodar a bhuanaigh buanaíodh
past habitual bhuanaínn /
buanaínn‡
bhuanaíteá /
buanaíteá‡
bhuanaíodh sé, sí /
buanaíodh sé, sí‡
bhuanaímis; bhuanaíodh muid /
buanaímis‡; buanaíodh muid‡
bhuanaíodh sibh /
buanaíodh sibh‡
bhuanaídís; bhuanaíodh /
buanaídís‡; buanaíodh siad‡
a bhuanaíodh bhuanaítí /
buanaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future buanóidh mé;
buanód;
buanóchaidh mé†
buanóidh tú;
buanóir†;
buanóchaidh tú†
buanóidh sé, sí;
buanóchaidh sé, sí†
buanóimid;
buanóidh muid;
buanóchaimid†;
buanóchaidh muid†
buanóidh sibh;
buanóchaidh sibh†
buanóidh siad;
buanóid†;
buanóchaidh siad†
a bhuanóidh; a bhuanós; a bhuanóchaidh†; a bhuanóchas† buanófar; buanóchar†
conditional bhuanóinn; bhuanóchainn† /
buanóinn‡; buanóchainn†‡
bhuanófá; bhuanóchthᆠ/
buanófá‡; buanóchthᆇ
bhuanódh sé, sí; bhuanóchadh sé, s토/
buanódh sé, sí‡; buanóchadh sé, s톇
bhuanóimis; bhuanódh muid; bhuanóchaimis†; bhuanóchadh muid† /
buanóimis‡; buanódh muid‡; buanóchaimis†‡; buanóchadh muid†‡
bhuanódh sibh; bhuanóchadh sibh† /
buanódh sibh‡; buanóchadh sibh†‡
bhuanóidís; bhuanódh siad; bhuanóchaidís†; bhuanóchadh siad† /
buanóidís‡; buanódh siad‡; buanóchaidís†‡; buanóchadh siad†‡
a bhuanódh; a bhuanóchadh† bhuanófaí; bhuanóchtha토/
buanófaí‡; buanóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbuanaí mé;
go mbuanaíod†
go mbuanaí tú;
go mbuanaír†
go mbuanaí sé, sí go mbuanaímid;
go mbuanaí muid
go mbuanaí sibh go mbuanaí siad;
go mbuanaíd†
— go mbuanaítear
past dá mbuanaínn dá mbuanaíteá dá mbuanaíodh sé, sí dá mbuanaímis;
dá mbuanaíodh muid
dá mbuanaíodh sibh dá mbuanaídís;
dá mbuanaíodh siad
— dá mbuanaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— buanaím buanaigh buanaíodh sé, sí buanaímis buanaígí;
buanaídh†
buanaídís — buanaítear
past participle buanaithe
verbal noun buanú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of buanaigh
radical lenition eclipsis
buanaigh bhuanaigh mbuanaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “buanaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “buanaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
  • “buanaigh”, in Foclóir Nua Gaeilge [New Irish Dictionary] (in Irish), Foras na Gaeilge, 2013–2026
  • Ó Dónaill, Niall; Ua Maoileoin, Pádraig (1991), “buanú”, in An Foclóir Beag (in Irish), Dublin: An Gúm